Als je een punt van burn-out hebt bereikt

 Als je een punt van burn-out hebt bereikt, komt dat omdat je jarenlang niet naar jezelf hebt geluisterd. Je lichaam moet geprobeerd hebben je te waarschuwen, maar je bleef doof voor zijn roep en bleef steeds weer doen en doen.

Weet je, er ligt heel vaak een emotionele wond van onrechtvaardigheid aan de basis van burn-out. Deze is een gevolg.

Het dwingt ons zo om perfect te zijn, om perfectionistisch te zijn. Het zet ons onder zo'n druk om te eisen dat het ons verbiedt om te klagen, om moe te zijn. Het legt ons elke dag zijn hectische tempo op.

Zeker op het werk, want onbewust vertegenwoordigt autoriteit, hiërarchie, onze ouder voor ons brein. Dus stel hem niet teleur.

Als kind moest je opgroeien in een koude, misschien zelfs vijandige gezinsomgeving. Er was zeker gezag, vraag. Misschien mocht hij niet praten over zijn emoties, zijn gevoelens. Een gebrek aan emotioneel vertoon.

Het kan zijn dat je je in bepaalde situaties gekrenkt hebt gevoeld.

Het kan zijn dat je onterecht bent gestraft.

Je had niet het recht om jezelf te zijn. Alleen het recht om te doen wat er van je verwacht werd.

Dus je hebt sindsdien gereageerd op alles wat er van je verwacht wordt, ten koste van je werkelijke behoeften.

Maar dit ritme kan niet een leven lang duren, kun je je voorstellen. Op een dag stort je in. Het lichaam zegt stop.

Waar het voorheen onmogelijk was om hulp te vragen, onmogelijk om te zeggen dat het niet oké is, zal een burn-out je leren om naar jezelf te luisteren, om deze hulp te vragen. Je hebt geen keuze meer. Het gaat je dwingen om je voet van het gas te halen, om terug te keren naar jezelf, om contact te maken met jezelf. Hij gaat je leren hoe je jezelf prioriteit kunt geven, hoe je kunt kiezen wat goed voor je is. Je hebt geen keuze meer omdat je de middelen niet meer hebt. Je hebt ze uitgeput.

En dat is heel goed, want zo ga je je wond helen, door jezelf te laten luisteren, herkennen en accuraatheid.

Marie Chauderon
Art via internet