ALS JE AL IN DE HEMEL BENT GESTAPT


 ALS JE AL IN DE HEMEL BENT GESTAPT..

Als je de Hemel al hebt gezien, verontrust niets je, niets maakt je bang omdat je al weet dat er geen grotere schoonheid is dan die welke wordt getoond in de goddelijke tuinen van je immense interieur dat je ermee verbindt.
Want God is Zij, zij is de sublieme Schoonheid van de ongelooflijke Schepping die jullie een oneindige Liefde laat zien over grenzen heen, geloofsbelijdenissen van redenen.
Wanneer je over de Hemel nadenkt, wil je niet langer terugkeren naar de Aarde en als je terugkeert, vind je redenen van sommigen en anderen die je ervan proberen te overtuigen dat wat je hebt meegemaakt niet waar was.
En de waarheid is dat dat meer waar was dan dit, want door het te leven ontdek je dat terugkeren je terugbrengt naar de oorsprong waar je al vandaan kwam.
Wanneer je de Hemel vindt en het in je hart leeft, maakt het niet uit wat er buiten gebeurt, de ontberingen, de bedreigingen, het geschreeuw, de eisen doen er niet toe, want al die dingen zijn als koffiedik, dat in het filter wordt vastgehouden, terwijl je de voortreffelijke vloeistof drinkt van dat wat al gefilterd is.
Dat is de Hemel, de werkelijke representatie van alles wat je voelt, gelooft en liefhebt, als bij toverslag wordt het vertegenwoordigd in je eigen dagelijkse realiteit.
Als je de hemel hebt, zit je erin en wil je hem niet verlaten. Het maakt niet uit of ze je verleiden met rijkdom, macht of geluk, want je wijst alles af.
Als je het afwijst, blijft de hemel bestaan, de volheid blijft bestaan die zich nu manifesteert in een prachtig bos vol leven, water, groen en schoonheid zoals je nooit eerder zou kunnen begrijpen, want het zijn de levende emoties die je ogen verlichten wanneer de nacht van rationeel denken besluit de zonsondergang te bereiken zoals de zon die elke ochtend de dag verlicht.
Aarzel niet, want er is geen gedachte die de schoonheid van de zon vertroebelt die verder gaat dan twee of drie dagen achter elkaar in vergelijking met 300 dagen van kostbare en zonnige emoties wanneer die wolken verdwijnen.
En dat is de sleutel tot alles...
De hemel op aarde wordt vervuld wanneer je leert de tijd stil te zetten, en wanneer je besluit te genieten van de kleine dingen die groot zijn in je koninkrijk, dat niets anders is dan dat van je hart.
Daarom zijn we naar het beeld en de gelijkenis van God die Zij is, de essentie van de vrouw, want alleen van haar ontvangen we de gelijkenis en blijvende essentie die we allemaal zijn.
Oscar Forte
Kunstenaar onbekend

Reacties

Populaire posts van deze blog

Open brief aan mijn oudste dochter...

Kraai

Vraag me niet hoe ik altijd lach

Gone with the Wind (1939)

Ekster