Onder de huid van de dag


 Onder de huid van de dag



  • De zon strijkt langs

    de al wat oudere ramen,

    waar stilte zich nestelt

    in de hoeken van het licht.


  • Een merel zingt alsof hij weet,

    hoe breekbaar het hart

    van de ochtend is.



  • Je handen rusten

    op de rand van de tijd,

    alsof je iets vergeten hebt . . .

    een geur, een stem,

    een belofte in de wind.


  • Bloemen buigen zich

    naar jou toe,

    niet enkel om te bloeien,

    maar ook om te luisteren.


  • En jij . . . ?

    Jij bent de echo van alles

    wat nooit werd gezegd,

    maar altijd wordt gevoeld.

Reacties

Populaire posts van deze blog

Open brief aan mijn oudste dochter...

Kraai

Vraag me niet hoe ik altijd lach

Gone with the Wind (1939)

Ekster