Oma, hoe ga je met pijn om?

 'Oma, hoe ga je met pijn om?'

'Met je handen, lieverd. Als je het met je verstand doet, wordt de pijn alleen maar erger.'

'Met je handen, oma?'

'Ja, ja. Onze handen zijn de antennes van onze ziel. Als je ze beweegt door te naaien, te koken, te schilderen, de aarde aan te raken of ze in de aarde te steken, sturen ze signalen van zorgzaamheid naar het diepste van je wezen en komt je ziel tot rust. Zo hoeft ze geen pijn meer te uiten om dat te laten zien.'
'Zijn handen echt zo belangrijk?'
'Ja, meisje. Denk aan baby's: ze leren de wereld kennen dankzij hun aanraking.

Als je naar de handen van oudere mensen kijkt, vertellen die meer over hun leven dan welk ander lichaamsdeel dan ook.

Alles wat met de hand gemaakt wordt, zo wordt gezegd, wordt met het hart gemaakt, want zo is het echt: handen en hart zijn met elkaar verbonden.'

Denk aan geliefden: als hun handen elkaar aanraken, beminnen ze elkaar op de meest sublieme manier.
"Mijn handen, oma... hoe lang geleden heb ik ze nog zo gebruikt!"
"Beweeg ze, mijn liefste, begin ermee te creëren en alles in je zal bewegen.

De pijn zal niet verdwijnen. Maar het zal het mooiste meesterwerk worden. En het zal niet meer zo veel pijn doen, omdat je je essentie hebt weten te borduren."