Wazig

 Wazig

wanner de dauw
ons oog bereikt
en meer en meer
het zicht verward
op smalle paden
niet van wijken weet
nestelen kleine zaden
in scheurende dijken
van het onmogelijke
wat de mens ontkent
en zichzelf niet redt
maar koestert, intens

Reacties

Populaire posts van deze blog

Open brief aan mijn oudste dochter...

Kraai

Vraag me niet hoe ik altijd lach

Gone with the Wind (1939)

Ekster