Poemas de Amor de Pablo Neruda
Pablo Neruda
Als je me vergeet
Ik wil dat je weet
Een ding.
Je weet hoe het voelt:
als ik kijk
de kristallen maan de rode tak
van de trage herfst buiten mijn raam,
Ik raak het aan
naast de wereld
het onhaalbare grijs
Of het gerimpelde lichaam van hout,
alles leidt me naar jou,
alsof alles wat er is,
aroma, chill, metaal,
Waren kleine schepen die varen
zelfs naar je eilanden die op me wachten.
Maar nu,
Als je langzaam stopt met van me te houden
Ik zal stoppen met van je te houden beetje bij beetje.
Tis ineens
je vergeet me
Zoek mij niet,
Want ik ben je al vergeten.
Als je je groot en gek beoordeelt
de wind van vlaggen
wat is er aan de hand met mijn leven
en jij regelt het
laat me aan de zijlijn achter
vanuit het hart waarin ik wortels heb,
pensa
dat op deze dag,
op dit moment
Ik zal mijn armen omhoog gooien
en mijn wortels zullen eruit trekken
op zoek naar een ander land.
Toch
als elke dag,
altijd,
je voelt alsof je voor mij bestemd bent
met meedogenloze zoetheid,
als elke dag een bloemetje
Een bloem klimt naar je lippen op zoek naar mij.
Oh mijn liefste, oh mijn liefste,
Al dit vuur herhaalt zich in mij.
In mij wordt niets gewist of vergeten.
mijn liefde voedt zich met jouw liefde,
en zolang je leeft ligt het in je armen
zonder uit mijnen te komen
Reacties
Een reactie posten