Mijn kleindochter

 "Mijn kleindochter, jij bent dat deel van mij dat zal blijven lopen wanneer ik er niet meer ben.

Jij bent het lied dat ik niet afmaakte, de droom die bloeide toen ik dacht dat er geen lentes meer voor mij waren.

In jouw ogen zie ik mijn verhaal, maar ook de hoop op een toekomst — sterker, vrijer, meer de jouwe.

Wanneer je met me praat, geef je me mijn geloof in het leven terug.

Wanneer je lacht, verzachten mijn pijnen.

Wanneer je me omhelst, begrijp ik dat alles wat ik heb meegemaakt zin had, omdat het me naar jou bracht.

Ik kijk naar je en denk: „Ze is niet alleen mijn kleindochter, ze is mijn mooiste erfenis.”

Niet om wat je hebt, maar om wie je bent: edel, stralend, moedig.

Jij bent het beste van mijn verleden dat toekomst werd.

Als je ooit aan jezelf twijfelt, onthoud hoeveel ik van je hou.

Hoeveel ik in je geloofde, nog voor jij het zelf deed.

En dat ik hier zal zijn, zolang ik adem, elk van je stappen vierend.

Want jij, mijn meisje, bent mijn tederste nalatenschap.

De mooiste bloem die ooit in mijn tuin bloeide. "