Wanneer we delen van ons zelf

 Wanneer we delen van ons zelf niet accepteren en wegstoppen, bijvoorbeeld schaamte, ervaren we naar onszelf én naar anderen toe een bepaalde mate van afgescheidenheid.

Terwijl álle delen in ons willen leven en snakken naar adem. Wanneer je volledig vriendschap sluit met alles wat zich bevindt in jou, kun je je ontdoen van die harde buitenlaag en verdiepen naar de zachte kern van jouw eigen kwetsbaarheid

Erkenning is één ding
Genoegdoening iets anders
Genoegdoening is als een allesoverheersend vuur
Dat je van binnenuit verteerd
Zonder bodem heeft het nooit genoeg
Anders zou het wel voldoening heten

Het wil meer en meer en haalt jou almaar verder naar beneden
En gevangen in het verwijt om het tekort van het verleden
Het maakt je woest en strijdbaar en je denkt dat het je kracht is
Het put je uit omdat niet jij maar genoegdoening aan de macht is

Voldoening is de Liefde die erkent dat je tekorten had
En leidt je graag naar het land van al jouw mogelijkheden
Het land van voorspoed en overvloed en waar alle mensen delen
Het land waar werk een optie is maar de meeste mensen spelen

Het is jou taak en jou taak alleen, om te kiezen tussen beiden
Misschien is pijn je comfortzone, dat jou gemakkelijk kan verleiden
Door te weten dat het anders kan, ben je niet langer meer onwetend
Laat jij jezelf dus achter daar, besef dan: Je bent jezelf vergetend

Reacties

Populaire posts van deze blog

Open brief aan mijn oudste dochter...

Kraai

Vraag me niet hoe ik altijd lach

Gone with the Wind (1939)

Ekster