Verloren en Gevonden

Verloren en Gevonden

De stad ademt zacht in de schemering,
lichten flikkeren als herinneringen die niet vervagen.
Ik loop door straten vol echo’s van ons,
elke stap een fluistering van wat ooit was.

Jij en ik, gevangen in een moment,
waar tijd stilstond en alles mogelijk leek.
Ik voel je nog in de geur van koffie,
in het ritme van muziek die we samen deelden.

En toch, zelfs in het gemis,
ontmoet ik nieuwe zonnestralen.
Want liefde, echt en puur,
verdwijnt nooit helemaal –
het verandert, vindt nieuwe vormen,
en laat je sterker achter dan ooit tevoren.

Dus ik sluit mijn ogen en zing zacht,
voor de liefde die was, en die altijd zal blijven.
Verloren en gevonden,
hetzelfde hart klopt in nieuwe dromen.