We proberen zo vaak de regie te houden

 We proberen zo vaak de regie te houden. Alles onder controle, alles gepland, alles netjes binnen de lijntjes. Maar weet je wat? Soms moet je gewoon… loslaten.

De natuur roept je. Geen agenda, geen filters, geen wifi. Alleen jij, een paar goeie schoenen en een pad dat zich pas toont als je de eerste stap zet. Adem in. Voel de wind. Hoor die vogel niet oordelen over je to-dolijst.

Je hoeft niet altijd te weten waar je uitkomt. Je hoeft zelfs niet te weten waarom je wandelt. Het is de beweging die telt. De overgave. Het vertrouwen dat het leven je draagt, net als het pad onder je voeten.

Dus hup, gooi die innerlijke regisseur even in de pauzestand. Laat de bomen je regie-assistent zijn. En de wolken? Die zorgen wel voor de sfeerbelichting.

Reacties

Populaire posts van deze blog

Open brief aan mijn oudste dochter...

Kraai

Vraag me niet hoe ik altijd lach

Gone with the Wind (1939)

Ekster