Bloemen Boodschap

 Je hebt het gevoel teruggeworpen te worden in oude shit. Gedachten, gevoelens en emoties die je eerder zo konden bezitten, drijven weer aan de oppervlakte en oh, lief mens, wat ben je ze nog steeds aan het bevechten. Wat probeer je ze nog te ontwijken. Tja, hoe meer je op de vlucht slaat, hoe eerder ze je als nare spoken achtervolgen.

Wat houdt je tegen om ze te erkennen? Wat houdt je tegen om ze de ruimte te geven? Heb je niet al veel vaker de bevestiging gehad dat als alles de ruimte krijgt, je meer rust ervaart? Op dit moment ervaar je vooral stress vanwege het uit de weg gaan van alles wat er te voelen is. Erken de woede, erken het verdriet. Omarm het, neem het op schoot en zeg: ik zie jou. Meer is er niet nodig, mooi mens, echt Je hoeft je er niet voor af te schermen en stop met het uit de weg gaan. Neem het waar en laat het er zijn zonder dat het hoeft te veranderen.

Reacties

Populaire posts van deze blog

Open brief aan mijn oudste dochter...

Kraai

Vraag me niet hoe ik altijd lach

Gone with the Wind (1939)

Ekster