Weet je het nog?


 Weet je het nog? Dat kleine geluk van chips in een filterzakje. Het kraakte in je hand, de geur van zout en eenvoud vulde de lucht. Je had niet veel nodig om blij te zijn: een paar vrienden, een lach, een zomeravond en dat knisperende zakje dat altijd net te snel leeg was.

Misschien wist je toen nog niet dat zulke momenten heilig zijn. Want het is juist in die eenvoud dat de ziel haar vreugde vindt. Geen grote rijkdom, geen ingewikkelde woorden, maar gewoon het delen van iets kleins dat ineens zoveel groter werd.

Vandaag mogen we dat herinneren: dat geluk vaak verpakt zit in het meest onverwachte, het meest eenvoudige. Een filterzakje met chips werd zo een symbool van verbondenheid, van kinderlijke vreugde, van het leven dat ons leert dat overvloed niet zit in hoeveel je hebt, maar in hoeveel je kunt waarderen.

En misschien, als je er nu aan terugdenkt, voel je datzelfde warme licht in je hart. Want de geest werkt vaak zo: hij haalt een herinnering omhoog om je te laten zien dat het goede nooit verloren gaat. Wat ooit eenvoudig vreugde bracht, blijft eeuwig een echo van Licht in je ziel.

Reacties

Populaire posts van deze blog

Open brief aan mijn oudste dochter...

Kraai

Vraag me niet hoe ik altijd lach

Gone with the Wind (1939)

Ekster