Misschien is het mijn leeftijd

 Misschien is het mijn leeftijd,

of vermoeidheid, ik weet het niet.
Maar ik heb een punt in mijn leven bereikt waar ik loslaat... laat het maar zijn...... ik laat het voor zichzelf spreken!
Ik discussieer niet meer om mezelf te begrijpen of om mijn gevoelens te laten begrijpen
en mijn emoties, of mijn angsten.
Ik laat iedereen zijn eigen geloof en manier van denken.
Ik laat het zijn,
ik laat het gewoon spreken..
Maar bovenal heb ik geleerd om los te laten.
Geen woorden gebruiken betekent niet dat je niet ziet en niet hoort.
Stilte is vaak een teken
voor nadenken,
evaluatie...
en besluitvorming. 

Reacties

Populaire posts van deze blog

Open brief aan mijn oudste dochter...

Kraai

Vraag me niet hoe ik altijd lach

Gone with the Wind (1939)

Ekster