Na jaren van gebrek aan respect

 Na jaren van gebrek aan respect en minachting escaleerde dochters gedrag in mishandeling en wreedheid.

En ik?
Ik accepteerde het schreef een moeder en oma, negeerde het vanwege mijn twee kleinkinderen, waar ik gek mee ben.
Ze waren elke week bij me, hadden hier hun eigen kamer en speelkamer.
Dacht mijn dochter te helpen door op haar kinderen te passen (bleven ze hier ook slapen) dochter maakte hier graag gebruik van. Merkte aan haar gedrag, net als aan het gedrag van mijn schoonzoon dat ze steeds afstandelijker en minachtend werden.
Meestal negeerde ik het... tot ik op een avond thuiskwam en ontdekte dat mijn dochter, die bij me logeerde ivm een aanstaande verhuizing van hen, een vriendin met kinderen had uitgenodigd.
Mijn huis was totaal ontploft, de kinderen hadden duidelijk urenlang vrij spel gehad en zaten allemaal zonder toezicht in mijn tuin met een kleine vijver.
Toen ik buiten gehoorsafstand van de betreffende vriendin, aan haar vroeg waarom ze me niets had verteld over haar gasten, viel ze me aan.
Normaal gesproken zou ik instorten, mijn excuus aanbieden en proberen vrede te stichten.

Nu hield ik voet bij stuk, maakte haar woedend. Ze was toen zwanger, schreeuwde en schold me uit, greep de kinderen bij de arm en vertrok. Probeerde haar op andere gedachten te brengen, tevergeefs.
Mijn kleindochter snikte en smeekte haar om niet weg te gaan.
Was verschrikkelijk!
Probeerde haar meerdere malen te bereiken, contact te leggen via sms en e-mail, maar ze wachtte tot moederdag om mij een ​​vernietigende e-mail te sturen, waarin ze zei dat het goed met haar en haar gezin ging en dat ze "niet meer moeite wou doen, met mij om te gaan".
Heb de kleinkinderen sinds die dag niet meer gezien of gesproken. Inmiddels is ze bevallen, nam contact op om hen te feliciteren, vroeg of ik een cadeautje mocht sturen, maar dat werd genegeerd.
Mijn hart breekt voor de kleinkinderen, hoe moeten zij zich voelen om zo op die manier, wreed tijdens hun aanstaande verhuizing te worden gescheiden van hun oma. Ben sinds dit gebeuren in therapie om het allemaal te verwerken.... 

Reacties

Populaire posts van deze blog

Open brief aan mijn oudste dochter...

Kraai

Vraag me niet hoe ik altijd lach

Gone with the Wind (1939)

Ekster