Wie aanschouwt wie

 Wie aanschouwt wie…

je Ego… of je Innerlijk?

De Reflectie van de Zon in het Water…
lijkt de Zon…
voelt als de Zon…
maar ís de Zon niet.
En zo werkt het ook in Jou.
Wat jij ziet…
wat jij denkt te zijn…
is vaak slechts een Reflectie...
Een Beeld gevormd door je Ego,
door Ervaringen, Pijn en Verhalen
die door jouw ware Ik zijn doorgedrongen...

Maar jouw Innerlijk…
jouw ware Kern…
is Onaantastbaar...
Helder... Stil... Aanwezig...

De vraag is niet wat je ziet…
maar vanuit Wie je kijkt...
Kijk je door de Ogen van je Ego…
dan zie je Afscheiding, Angst, Tekort...
Dan lijkt de Reflectie de Waarheid...

wanneer je durft te Voelen…
wanneer je door die Lagen heen Zakt…
dan ontstaat er Bewustzijn.

En juist daar…
in de Momenten van Pijn, Verwarring of ‘Ellende’…
word je uitgenodigd.
Niet om te Vechten.
Niet om te Vluchten.
Maar om te Zien.

Want Ellende is geen Straf…
het is een Opening.
Een Opening waarin je Ego niet langer kan Vasthouden
aan wat niet meer klopt…
waarin het móet Bewegen…
móet Loslaten…
zodat jij jezelf kunt Bevrijden van wat je nooit Werkelijk was...

Bewust worden van je Reflectie…
is het begin van Thuiskomen.
En ineens besef je…
Je bent nooit het Water geweest.
Nooit de Vervorming.
Nooit het Beeld.
Jij bent de Zon Zelf...

Reacties

Populaire posts van deze blog

Open brief aan mijn oudste dochter...

Kraai

Vraag me niet hoe ik altijd lach

Gone with the Wind (1939)

Ekster