Onderaardse geboorte
Onderaardse geboorte
de winter is in barensnood
verbergt de lente in haar schoot
ze kreunt en siddert haar verloren strijd
ze strekt haar wilde armen uit
grijpt bomen en pikt menig andere buit
ze zal het loodje toch moeten leggen
menig obstakel staat aan haar wieg
ze blaast haar buit ver weg, de dief
maar uiteindelijk zal ze mokkend sterven
gegeseld door vele winterbuien
kwam zij de ingekapselde lente tegen
die zag het ijs nog even hoger kruien
sneeuw, wijde warme donzen deken
dekt haar misschien nog teder onder
maar ze komt boven over enkele weken
Reacties
Een reactie posten