Regenboog Boodschap

 Het Transformatieproces begint vaak met een ingrijpende Levensgebeurtenis, die je leven onomkeerbaar verandert. Je loopt letterlijk vast. Wat vanzelfsprekend was, voelt niet meer kloppend. In dat breukvlak ontstaat die ene belangrijke vraag: ‘Wie ben ik’? Zonder de reddersrol of andere aanpassingen. Het is het moment waarop je Identiteit begint te verschuiven. Jarenlang heb je geleefd vanuit patronen en overlevingsmechanismen. Alles leek zo vertrouwd. Tijdens het onderzoeken van je familiesysteem en geschiedenis ontdek je de herkomst ervan. Als Kind ben je trouw gebleven aan wat je hebt geleerd. Zelfs als het pijn deed. Vroeg aangeleerde dynamieken herhalen zich vaak in volwassen relaties. Hechting, conditioneringen en loyaliteit sturen onbewust je keuzes. Het loslaten van de Reddersrol brengt rouw met zich mee. De sloopkogel gaat door het Kaartenhuis van het Verleden heen. Al is je fundering sterk. Wat je waarheid was, blijkt een overlevingsstrategie.

Tussen de Brokstukken vind je je oude identiteit, oude zekerheden, oude verhalen over Jezelf. Het voelt alsof je dakloos bent. In werkelijkheid heb je het Oude ontmanteld om ruimte te creëeren voor het Nieuwe. Dan is daar de leegte. Ze voelt als het niets. Als het wegvallen van alles wat je houvast gaf. De leegte is de Ruimte, die je niet kent. Een tussenfase waarin je niet langer vorm geeft vanuit het oude script. Je voelt je nog niet volledig geworteld in het Nieuwe. Het is het Niemandsland tussen wie je was en wie je werkelijk bent. Je blikt terug. Wat voelde je Innerlijke Kind? Wat had het nodig? Wat mocht het niet uiten? Je begrijpt nu de logica van beschermingsmechanismen. Nu mag je Jezelf de voedingsbodem geven waar je naar hebt verlangd. Je geeft je Innerlijke Kind een Stem.

Het proces verloopt niet perfect. Soms word je nog getriggerd. Ga je mee in de beweging van de ander. Dat is geen falen. Het verschil is, dat je sneller tot Inzicht komt. Dat je verantwoordelijkheid neemt voor Jezelf. Jij bepaalt je waarden, grenzen, autonomie en Zelfzorg. Oude thema’s keren soms terug. Je bent niet terug bij af. Lagen verdiepen zich. Na alle emotionele stormen volgt meer rust. Transformatie is geen rechte lijn. Er bestaat geen betere versie van Jezelf. Je bent precies zoals je bent bedoeld. Je leert eigen behoeften en wensen in kaart te brengen. Jezelf uitspreken. Geeft stap voor stap richting aan je Leven. Je leert over de Liefde zonder de Reddersrol. Over verbinding zonder versmelting. Over zelfzorg. De Leegte blijkt een open Ruimte waarin je in vrijheid mag Ontdekken. Niet vanuit angst, maar vanuit bewuste keuzes.

Wat je ervaart mag belichaamd worden. Belichamen betekent, dat Inzicht niet alleen een gedachte blijft, maar een ervaring in je lijf wordt. Het vraagt herhaling. Dat is waar je NU staat. Het is voelbaar in wat je niet meer overneemt. In de stilte waarin je niet meteen oplost. In de trigger die je voelt opkomen, maar waar je bij blijft zonder mee te bewegen. Je zenuwstelsel leert dat het veilig is om anders te reageren. Dat je niet wordt verlaten als je trouw blijft aan Jezelf. Daarin wortelt het Nieuwe fundament steeds dieper. Niet als theorie, maar als Levenshouding. Alles is al aanwezig in Jezelf. Wat in jou beweegt, zoekt vorm. Je bent dichter bij Jezelf dan je denkt. Lief Kind, geen zorgen. Alles is in beweging.

Reacties

Populaire posts van deze blog

Open brief aan mijn oudste dochter...

Kraai

Vraag me niet hoe ik altijd lach

Gone with the Wind (1939)

Ekster