Er zijn van die avonden

 Er zijn van die avonden

waarop de stilte net wat zwaarder weegt,
en de herinneringen zich als oude vrienden naast je neerzetten.

Je denkt aan wat was,
aan stemmen die zijn weggegleden,
aan dromen die ooit groot waren,
en nu als kleine lichtjes in je hart blijven branden.

En weet je, dat is goed zo.
We zijn allemaal reizigers door de tijd,
dragers van verhalen,
bouwers van kleine momenten die stiekem het belangrijkste blijken te zijn.

Een blik, een lach, een hand die even de jouwe raakte —
ze vormen de stille rijkdom die niemand je ooit kan afnemen.

Dus hef je glas op alles wat je was,
omarm alles wat je bent,
en knipoog naar alles wat nog komen mag.

Want wie kan koesteren,
heeft alles al gewonnen.

Slaap zacht, lief mens.
Morgen begint een nieuwe melodie.
En jij mag weer meezingen.