Bloemen Boodschap

 Lange tijd heb je grote tassen gevuld met stenen en keien bij je gedragen. Wat begon met het verzamelen van wat kleine steentjes hier en daar, draaide uit tot een enorme verzameling van allerlei keien. Onderweg kwam er steeds weer een steen bij en raakte je gewend aan het gewicht. Sommige stenen kreeg je aangereikt en heb je aangepakt omdat je dacht dat het jouw taak was. Of omdat je de lasten van anderen wilde wegnemen. Andere keien pakte je zelf op onderweg en zo groeide de hoeveelheid om mee te sleuren.

Het gesleep begon je uit te putten. Zonder het goed en wel in de gaten te hebben, sijpelde de energie langzaam weg, totdat je de tassen puur alleen nog op wilskracht met je mee tilde. Want ja, je had A gezegd tegen sommige stenen en dus vond je het jouw verantwoordelijkheid om ze nog altijd bij je te blijven dragen.

Tot het moment dat je uitgeput aan de kant moest gaan zitten en je een blik in de tassen wierp. Een voor een ben je ze gaan uitpakken en gaan bekijken. De ene steen zorgde alleen voor fysieke belasting. Anderen bleken versmolten te zijn met een gevoel, emotie of een verhaal waardoor je emotionele of soms zelf spirituele belasting meedroeg.
Je hebt ze allemaal bekeken. Je hebt de gevoelens, emoties en verhalen, die met de stenen verbonden waren, opnieuw aangekeken en doorvoeld. Alle fysieke, emotionele en spirituele belasting heb je nogmaals een keer ervaren om ze vervolgens los te kunnen laten. Deze stenen liggen nu aan de kant en zul je niet meer meenemen. Van twee overvolle tassen heb je er nu nog maar één over, halfvol. Dit moment mag je gebruiken om uit te rusten, mooi mens, zodat je straks weer opgeladen bent en je weg kan vervolgen.Zie wat het slepen van overvolle tassen met je heeft gedaan. Zie wat een tijd het in beslag genomen heeft om ermee bezig te zijn geweest. Je voet niet alleen lichter, je hebt ook tijd over.

Rust uit, laad lekker op, straks mag je weer verder lopen, het grote onbekende tegemoet.