For All Mankind Review


 In een alternatieve tijdlijn die begint in 1969 is kosmonaut Alexei Leonov de eerste mens die op de Maan landt. Dit feit doet het moreel bij NASA tot een absoluut dieptepunt zakken, maar het betekent eveneens de start van een Amerikaanse poging om de achterstand in te halen. Wanneer de USSR er ook nog in slaagt om als eerste een vrouw op de maan te zetten worden de Verenigde Staten gedwongen om het tempo op te voeren en ook vrouwen en minderheden op te leiden die in de eerste decennia van de Amerikaanse ruimteverkenning grotendeels uitgesloten werden.

Elk volgend seizoen vindt tien jaar later plaats: Seizoen 2 speelt zich af in de jaren tachtig met de kolonisatie van de Maan, seizoen 3 in de jaren negentig met de race naar Mars en seizoen 4 in de jaren na de millenniumwisseling met de zelfvoorzienende marskolonie.

Ik heb er al sinds de aankondiging naar uitgekeken om For All Mankind te kijken toen het abonnement van apple TV werd afgesloten. Ik ben een grote fan van alternatieve geschiedenis en ruimte-/sci-fi-gerelateerde series.
Helaas ben ik na zes afleveringen grotendeels teleurgesteld. De serie focust te veel op familie en relaties. De huwelijksrelaties of relaties tussen mensen van hetzelfde geslacht in de serie interesseren me ook niet.
De serie mist mysterie, spanning en/of interessante personages. Ik wou dat ze zich meer zouden richten op de ruimtetechnologie, training en verkenning. Aflevering zes bevat een paar goede minuten politieke thriller die zich afspeelt in de alternatieve geschiedenis, maar dat was te weinig.
De serie lijkt soms meer op een morele kritiek op het tijdperk van de ruimterace dan dat het daadwerkelijk uit dat tijdperk komt. Dat is echter een klein minpuntje voor mij. Ik verveel me gewoon tijdens het kijken.
Dus de echte alternatieve geschiedenis is: "Wat als NASA een stel emotionele, kwijlende dronkaards naar de maan zou sturen?" Ik snap wat er gebeurd is. Apple wilde verwante personages creƫren. Nou, dat is ze gelukt. Iedereen kan zich wel identificeren met deze bende mensen.
Verspilling van mijn tijd en geld. Het concept had zoveel potentie en toch niets. Na 9 afleveringen komt deze serie zo langzaam op gang, alsof de verf droogt. Saai...

Reacties

Populaire posts van deze blog

Open brief aan mijn oudste dochter...

Kraai

Vraag me niet hoe ik altijd lach

Gone with the Wind (1939)

Ekster