De stem van het hart

 De stem van het hart

Wanneer de lichten doven en het applaus verstomt, blijft er iets over dat dieper gaat dan roem, pracht of show. Het is de zachte fluistering van je ziel, die je eraan herinnert wie je werkelijk bent.

Sta eens stil, midden in de storm van het leven, en luister. Niet met je oren, maar met je hart. Daar zingt een lied dat geen mens kan schrijven, een melodie die je optilt boven verdriet, angst en twijfel. Het is het lied van hoop, liefde en eeuwige verbondenheid.

Soms lijkt het leven op een groot podium. We trekken een kostuum aan, zetten een glimlach op en doen alsof we zeker zijn van onze rol. Maar de mooiste momenten ontstaan wanneer we durven afstappen van het script. Wanneer we onszelf tonen – rauw, oprecht, vol gevoel. Dat is wanneer de echte magie gebeurt.

Laat je dus raken door het leven. Laat elke traan een parel zijn, elke lach een lichtstraal. Weet dat je gedragen wordt, zelfs als je denkt dat je valt. En bovenal: geloof in het vuur dat in je brandt, dat niet dooft, ook al waait de wind nog zo hard.

Want jij bent hier met een reden. En jouw stem – jouw energie – maakt deze wereld mooier.

Gezongen in stilte, gedragen in liefde.
Voor jou.

Reacties

Populaire posts van deze blog

Open brief aan mijn oudste dochter...

Kraai

Vraag me niet hoe ik altijd lach

Gone with the Wind (1939)

Ekster