Een van de moeilijkste afscheidsreden

 Een van de moeilijkste afscheidsreden gebeurt als we van een persoon houden en tegelijkertijd zien we dat het niet mogelijk is om naast hem een gezonde relatie op te bouwen.

Het is een moment van diepe introspectie, waarbij het hart en de geest verscheurd zijn tussen blijven of vertrekken.
Nou, blijven betekent blijven wachten op veranderingen die niet komen, acties tolereren die ons pijn doen, de minimale inspanning accepteren, onszelf verliezen in de poging hem niet te verliezen.
Soms verbindt hoop ons aan onhoudbare situaties.
We houden vast aan het idee dat dingen beter gaan worden, maar de realiteit is dat het niet altijd zo gaat.
Moed zit in het erkennen wanneer het tijd is om los te laten en los te laten.
We weten dat gaan pijn doet;
Maar het zal de weg zijn die ons zal leiden om te genezen.
De pijn van afscheid is onvermijdelijk, maar het is ook de eerste stap naar genezing.
Door weg te gaan van wat ons pijn doet, laten we onze wonden helen.
Het is een daad van zelfliefde en zelfzorg.
In plaats daarvan zal alleen blijven de wond steeds meer openen.
Het blijven in een giftige of onbevredigende relatie verlengt het lijden.
Elke dag die we in die situatie doorbrengen, wordt de wond dieper.
Het is alsof we steeds weer een open wond scheuren.
Soms kies je ervoor om te vertrekken, niet vanwege een gebrek aan liefde voor die persoon, maar vanwege je zelfliefde die je aanroert om voor jezelf te zorgen.
En met liefde ga je weg.
De beslissing om te vertrekken is geen daad van gebrek aan liefde voor de ander, maar een daad van liefde voor jezelf.
Dat wil zeggen: "Ik hou genoeg van mezelf om mezelf niet te laten lijden. "
En in die zelfliefde vinden we de kracht om afscheid te nemen, in VREDE te zijn en verder te gaan.
Onthoud dat elk afscheid een kans is om te groeien, te leren en jezelf te transformeren.
Soms is de grootste daad van liefde om los te laten wat ons niet langer voedt, om ruimte te geven aan nieuwe ervaringen en mensen die dat wel doen!!

Reacties

Populaire posts van deze blog

Open brief aan mijn oudste dochter...

Kraai

Vraag me niet hoe ik altijd lach

Gone with the Wind (1939)

Ekster