Waarom zijn het vaak de liefste, meest empathische mensen die vastlopen in een narcistische relatie?
Waarom zijn het vaak de liefste, meest empathische mensen die vastlopen in een narcistische relatie?
Niet omdat ze zwak zijn.
Niet omdat ze dom zijn.
Maar omdat ze geloven in liefde en liefde gemist hebben
In het begin voelt een narcistische relatie vaak als een sprookje.
Je voelt je gezien.
Gewild.
Bijzonder.
Alsof je eindelijk die ene persoon hebt gevonden die jou echt begrijpt.
En net dat maakt het zo moeilijk om weg te gaan.
Want wanneer de kritiek begint…
de manipulatie…
de schuldgevoelens…
de emotionele rollercoaster…
blijf je hopen op die persoon van het begin.
Je denkt:
“Misschien heeft hij een moeilijke periode.”
“Misschien doe ik iets verkeerd.”
“Misschien komt het goede gevoel terug.”
En zo raak je gevangen in een cyclus van hoop, teleurstelling en opnieuw hoop.
De meest empathische mensen blijven vaak langer.
Omdat ze begrijpen.
Vergeven.
Nog een kans geven.
Tot ze zichzelf onderweg verliezen.
Helen van de toxische relatie begint niet met de narcist te willen veranderen.
Helen begint wanneer jij opnieuw leert luisteren naar jezelf.
Wanneer je jezelf waardevol ving, stopt met bewijzen dat je liefde waard bent.
Joe hoeft niet te vechten voor aandacht, respect of veiligheid.
Jouw hart verdient geen overleving.
Jouw hart verdient verbinding.
Herken jij dit patroon?
Reacties
Een reactie posten