After.Life (2009)

 "Life is the symptom. Death is the cure."

Een jonge vrouw bevindt zich na een zwaar auto-ongeluk tussen het leven en de dood. De begrafenisondernemer met schijnbaar een bepaalde gave probeert Anna te helpen met de stap naar het hiernamaals.

Basisschoollerares Anna Taylor (Christina Ricci) en advocaat Paul Coleman (Justin Long) hebben al een tijd een relatie, maar daar gaat het de laatste tijd niet zo goed mee. Voornamelijk misverstanden zorgen ervoor dat ze regelmatig ruzie maken. Coleman wil haar zijn liefde bewijzen door haar tijdens een luxe etentje ten huwelijk te vragen én haar te verzoeken samen met hem te verhuizen. Hij heeft namelijk een goede baan aangeboden gekregen. Taylor begrijpt Coleman niettemin wederom verkeerd en denkt dat hij zonder haar wil verhuizen. Overstuur en zonder hem de kans te geven het misverstand uit te leggen, stapt ze in haar auto en rijdt ze weg. Onderweg krijgt ze een ongeluk.
Wanneer Taylor weer bij bewustzijn komt, ligt ze op een tafel in een kamer van een begrafenisonderneming. Eigenaar Eliot Deacon (Liam Neeson) vertelt haar dat ze is overleden tijdens haar auto-ongeluk. Ze gelooft hem niet, maar hij vertelt haar dat hij de enige is die haar nog kan horen door een gave die hij heeft. Over drie dagen wordt ze begraven en Deacon legt haar uit dat het zijn werk is haar netjes af te leggen. Terwijl hij haar probeert te overtuigen dat ze dood is, blijft Taylor erbij dat dit niet zo is.
Coleman hoort van Taylors moeder Beatrice (Celia Weston) over het ongeluk. Hij kan het niet bevatten en rijdt naar Deacon om met zijn eigen ogen te zien of het waar is dat Taylor is gestorven. Deacon weigert hem echter bij haar toe te laten voor de begrafenis, omdat hij geen familie van haar is.
_____________________

Review :

Het basisverhaal van de film gaat over een jong meisje dat duidelijk worstelt met het leven en haar relaties. Na een auto-ongeluk 'ontwaakt' ze in een mortuarium en krijgt te horen dat ze dood is. De rest van de film gaat over Liam Neeson (de begrafenisondernemer) en zijn pogingen om haar ervan te overtuigen dat ze dood is en haar te helpen voorbereiden op haar begrafenis. Maar is ze echt dood?
Deze film gaat niet over het leven na de dood. Het gaat niet over wat er gebeurt als je sterft. Deze film gaat over mensen die hun leven niet echt leven, maar door het leven dwalen alsof ze al dood zijn. Ik denk dat het vrij duidelijk is dat de hoofdpersoon springlevend is wanneer hij naar de begrafenisondernemer wordt gebracht. Talrijke aanwijzingen in de film wijzen hierop: adem op de spiegel, de 'spierverslapper' waarmee ze is ingespoten en het feit dat ze rondloopt en opgesloten moet worden :) En tenslotte, om te bevestigen dat Neeson liegt, vermoordt hij in de laatste scènes duidelijk de vriend. Maar de film bevat verschillende scènes die dit lijken te verpesten en de film naar schijnbaar bovennatuurlijke hoogten duwen. Met talloze scènes, of nachtmerrieachtige scènes zoals de confrontatie met haar jongere zelf, en het lijk van de oude vrouw die loopt en praat. Deze leiden enigszins af van de algehele focus van het verhaal, maar laten je in het ongewisse of ze leeft of dood is.
Anna in leven is in de film (en door de moordenaar uit haar hoofd wordt gehouden met verdovende middelen) en aan het einde levend begraven wordt, is het enige dat de film ook maar enigszins logisch consistent maakt. Als ze dood is, hoe gaat ze dan om met de fysieke wereld? Hoe/waarom injecteert de begrafenisondernemer haar vlak voordat haar moeder verschijnt om het lichaam te bekijken? Waarom/hoe zou er een drug door haar lichaam circuleren? Waarom zou haar verloofde tekenen van leven opmerken terwijl ze in de kist lag? Waarom zou de begrafenisondernemer geen overtuigender bewijs van haar dood presenteren dan het 'bewijs' van een overlijdensakte?
Nu komt het verdraaide deel: haar verloofde merkt dat ze leeft, maar in plaats van iets te zeggen, het aan anderen te bewijzen, enz., negeert hij het en laat hij zich levend begraven, raakt dan helemaal dronken, rijdt auto en krijgt een auto-ongeluk. Er is nog veel meer bewijs (waaronder een monoloog van Deacon die zijn hele aanpak zo'n beetje uitlegt), maar blijkbaar snappen mensen het gewoon niet. Hij bewaart ook trofeeën van al zijn slachtoffers, zoals je van een seriemoordenaar mag verwachten. Ik neem het degenen die het niet snappen niet kwalijk, het was vreselijk saai en zorgde er niet echt voor dat ik me ook maar iets aantrok van de personages of plotpunten.
Uiteindelijk is dit een goede film, met een interessant verhaal en regie, alleen een beetje teleurgesteld door sommige scènes.
Is Anna echt dood? Of heeft de begrafenisondernemer een sinisterder plan om haar te behouden?
De film houdt je tot het einde in spanning en onzekerheid.
Zeker de moeite waard om te kijken.