Narcisten lijken soms in staat om lief te hebben

 Narcisten lijken soms in staat om lief te hebben, maar die liefde lijkt vaak voorwaardelijk te zijn. Ze geven aandacht, genegenheid en aanwezigheid vooral wanneer ze er iets voor terug kunnen krijgen: bewondering, controle, emotionele zekerheid of persoonlijke voordelen. In het begin kan deze liefde intens en oprecht lijken, bijna ideaal. Maar zodra de interesse afneemt of niet meer aan hun verwachtingen wordt voldaan, verandert hun houding geleidelijk.

In dit soort dynamiek wordt liefde een ongelijke uitwisseling. Liefdevolle gebaren verschijnen wanneer de narcist behoefte heeft aan bevestiging of steun, maar verdwijnen wanneer de ander zelf behoefte heeft aan aandacht of begrip. Hierdoor ontstaat een instabiele relatie, waarin de ander voortdurend meer geeft dan ontvangt, in de hoop de liefde van het begin terug te krijgen.

Dit mechanisme kan de indruk wekken dat de liefde echt is, maar kwetsbaar en afhankelijk van eigenbelang. De verwarring ontstaat door het contrast tussen momenten van tederheid en periodes van kilte. Je klampt je vast aan de positieve momenten, in de overtuiging dat de persoon weer kan worden zoals vroeger, zonder te beseffen dat de genegenheid vaak verbonden was aan een specifieke behoefte.

Ware liefde hangt niet af van wat je van de ander kunt krijgen. Ze is gebaseerd op respect, consistentie en wederkerigheid. Wanneer liefde een strategie wordt om iets te verkrijgen, verliest ze haar oprechtheid en verandert ze in een ongelijke relatie.