Bloemen Boodschap

 Dank U voor de mensen om mij heen — de stille steunpilaren, de warme blikken, de vriendelijke woorden die me optillen zonder dat ik het soms door heb. Ze zijn er niet altijd luidruchtig, maar ze zijn er. En dat voel ik.

Dank U voor wie mij iets leert. Niet alleen door mooie zinnen of grote wijsheid, maar soms gewoon door te zijn wie ze zijn. Door me te laten zien wat klopt, én wat wringt.

Ik wil leren kijken met mildheid, ook naar diegenen die mij een spiegel voorhouden. Die me raken op een plek waar het nog schuurt. Misschien niet altijd op een fijne manier, maar vaak precies wat ik nodig heb.

Want ik weet: alles wat echt binnenkomt, komt niet zomaar. Of het nu een warm gebaar is of een liefdevolle correctie — het zet iets recht in mij. Het maakt me helderder. Menselijker. Meer mezelf.

En ja, soms mag ik even slikken. Maar als ik eerlijk ben… groeit daar precies wat moet groeien.

Laat me dankbaar blijven voor wie mij omringt — in zachtheid én in waarheid. Want ieder mens is een stukje van Uw antwoord.

Reacties

Populaire posts van deze blog

Open brief aan mijn oudste dochter...

Kraai

Vraag me niet hoe ik altijd lach

Gone with the Wind (1939)

Ekster