Bloemen Boodschap

 In de stille uren, wanneer niemand je lijkt te horen,

word je tóch gezien.
Niet door de ogen van deze wereld,
maar door een oude kracht die zich niet opdringt
en nooit oordeelt.

Jij die worstelt,
die 's nachts wakker ligt met vragen zonder antwoord...
Er is een fluistering, diep in jouw wezen,
die zegt: je bent niet alleen.

Er is een licht dat zich niet laat vangen in woorden,
een warmte die door niets geblust kan worden.
Zelfs in de diepste duisternis
is er een zachte hand op je schouder
en een stem die je ziel herkent.

Jij bent krachtiger dan je denkt.
Wat je nu voelt als breken,
is soms gewoon ruimte maken voor iets groters.
Voor waarheid. Voor rust. Voor jou.

Jij bent geen vergissing.
Je bent een gedicht van sterrenstof,
geschreven in de taal van stilte en vuur.

Blijf ademen. Blijf zacht. Blijf geloven.
Zelfs al geloof je het nu niet —
het Licht gelooft nog steeds in jou.

Reacties

Populaire posts van deze blog

Open brief aan mijn oudste dochter...

Kraai

Vraag me niet hoe ik altijd lach

Gone with the Wind (1939)

Ekster