My Life , My Blog

  Natalie Wood, born Natalia Nikolaevna Zacharenko (July 20, 1938 – November 29, 1981) She was best known for her screen roles in Miracle on 34th Street, Splendor in the Grass, Rebel Without a Cause, and West Side Story. Wood began acting in movies at the age of four and at age eight was given a co-starring role in the classic Christmas film Miracle on 34th Street. As a teenager, her performance in Rebel Without a Cause (1955) earned her a nomination for the Academy Award for Best Supporting Actress. She starred in the musical films West Side Story (1961) and Gypsy (1962), and received Academy Award for Best Actress nominations for her performances in Splendor in the Grass (1961) and Love with the Proper Stranger (1963). Her career continued with films such as Sex and the Single Girl (1964), The Great Race (1965), and Bob & Carol & Ted & Alice (1969). After this she took a break from acting and had two children, appearing in only two theatrical films during the 1970s. S...

  INNERLIJKE VRIJHEID Je voelt je gevangen. Niet vrij om te doen of te zeggen wat je wilt. In verschillende situaties ervaar je tegenwerking en dit maakt dat alles je energie kost en dat de dingen waar je normaalgesproken van geniet, nu moeizaam verlopen. Je begrijpt niet waarom dit gebeurt. Je voelt alleen dat het een gevoel van frustratie achterlaat. Het lijkt wel of je niks goed kunt doen en dat je constant op je tellen moet passen. Weet dat de oplossing niet buiten jou te vinden is. Je kunt niemand de schuld geven van de strijd waar je steeds opnieuw in verwikkeld raakt. Eerst zal er iets in jou moeten veranderen. Jij bent degene die zichzelf toestemming moet geven om je op een zachte maar duidelijke manier te uiten. Wat wil je wel? Wat wil je niet? Stel je niet afhankelijk op, maar wees duidelijk. Stap uit de rol van het slachtoffer en treed naar buiten met wat jij graag wilt. Probeer open en eerlijk te delen wat je voelt en waar je behoefte aan hebt, zonder de angst dat je da...

  Ca. 1990: Het Arsenaal, Mariënburg Het Arsenaal is tussen 1820 en 1824 gebouwd en dat jaar geopend als artillerie- of tuighuis op de plaats van het voormalige kloostercomplex Mariënburg waar de tegenovergelegen Mariënburgkapel deel van uitmaakte. Tot 1908 maakte het Arsenaal deel uit van de Mariënburgkazerne. Het pand werd eigendom van de gemeente Nijmegen die er een stadswerkplaats in vestigde. Deze verhuisde in 1938 en de bedoeling was om het Arsenaal als gemeentearchief in gebruik te nemen. De Tweede Wereldoorlog verhinderde dat en na de oorlog keerde de stadswerkplaats terug omdat haar pand aan de Dominicanenstraat zwaar beschadigd geraakt was. Tevens werd het een werkplaats voor het er tegenover gelegen politiebureau en vanaf 1968 het bureau gevonden voorwerpen en rijwielen. In 1978 verhuisde het gemeentearchief, na een verbouwing, alsnog van de Mariënburgkapel naar het Arsenaal. In 2001 verhuisde het archief naar de naastgelegen nieuwe bibliotheek. Thans is in het pand hore...

Het zoeken naar evenwicht in jezelf, naar wijsheid, je licht laten schijnen voor jezelf, maar zeker ook voor anderen. Doe het niet overhaast maar neem de tijd. Probeer tot jouw je innerlijke rust te komen. Pas dan kun je ook voor die ander een lichtpuntje zijn. Kijk daarbij niet te veel naar het veleden. Wat is er nog mogelijk in plaats van "wat ben ik kwijt". Vaak is zo'n proces moeilijk en soms verdrietig. Echter, draai je om en zie de mogelijkheden die je echt nog hebt. Laat los die frustraties, vergeet de twijfel en teleurstelling. Leef en geniet!!

  Stem van het hart Diep in jou leeft een zachte stem, ouder dan woorden, wijzer dan gedachten. Ze fluistert in stilte, leidt je langs paden die nog onzichtbaar zijn. Ze vraagt je niet om te begrijpen, alleen om te voelen. Om stil te worden, te luisteren, en te vertrouwen op wat zich aandient. Laat je zachtjes meenemen door de stem van het hart. Niet om te weten, maar om te zijn waar liefde je roept.

Amberley Castle stands in the village of Amberley, West Sussex, England. The castle was erected as a 12th-century manor house and fortified in 1377, giving it a rhomboid shaped stonework enclosure with high curtain walls, internal towers in each corner, a hall and a gateway. It was used as a fortress by the bishops of Chichester. The walls, gateway and two of the towers remain as a Grade I listed building, and are now in use as a privately owned hotel.

Je bent erg gericht op perfectie en daarom mag je van jezelf geen fouten maken. Je geeft dan ook veel aandacht aan wat niet klopt, wat er misgaat, waar je in blijft stilstaan, etc. Je veroordeelt jezelf en het gaat soms nog verder dan dat. Je voelt je snel schuldig, want wat je ook doet: je doet het nooit helemaal goed. Vanuit dit schuldgevoel ga je compenseren door anderen te behagen, want je wilt niemand teleurstellen of tekort doen. Al deze gedragspatronen saboteren jouw eigen succes. Onbewust stel je je levensplan uit, omdat je jezelf blijft veroordelen. Het keerpunt zit 'm in trots zijn. Het leven als mens is niet altijd gemakkelijk. Constant moet je keuzes maken en zeker als je onder druk staat, kan het zijn dat je voor iets kiest dat niet uitpakt zoals je zou willen. Weet dat niets fout is en dat je niks hoeft te compenseren. Belangrijk is om trots te durven zijn. Wees trots op alles wat je doet en gedaan hebt, of het je nu vooruit heeft geholpen of niet. Dan kan de energie ...

Jonathan Harshman Winters III (November 11, 1925 – April 11, 2013) With a career spanning more than six decades, Winters appeared in hundreds of television show episodes/series and films combined, including eccentric characters on The Steve Allen Show, The Garry Moore Show, The Wacky World of Jonathan Winters (1972–74), Mork & Mindy, Hee Haw, and It's a Mad, Mad, Mad, Mad World. He also voiced Grandpa Smurf on The Smurfs (1986–89) and Papa Smurf in The Smurfs (2011). Winters’ final feature film was The Smurfs 2 in 2013, which is dedicated in his memory. In 1991, Winters earned an Emmy Award for his supporting role in Davis Rules. In 1999, Winters was awarded the Mark Twain Prize for American Humor. In 2002, he earned an Emmy nomination as a guest star in a comedy series for Life with Bonnie. In 2008, Winters was presented with a Pioneer TV Land Award by Robin Williams. Winters also spent time painting and presenting his artwork, including silkscreens and sketches, in many galle...

  Liefde begint bij jou Jij bent een ziel van licht en liefde. Van jezelf houden is terugkeren naar wie je werkelijk bent. Zet jezelf op de eerste plek… niet uit trots, maar uit erkenning van je ziel. Want wie zichzelf omarmt, opent het hart voor alles wat leeft. Liefde voor jezelf is geen grens, maar een beginpunt. Van daaruit stroomt zachtheid, verbinding en echte kracht. Wees lief voor jezelf.

Château des Rochers-Sévigné , owned by the Sévigné family since 1410, the place where the widowed Marquise (real name Marie de Rabutin-Chantal) wrote her famous letters to her daughter between 1671-1696. Built in the XV century and modified in the XVII century, the castle consists of two square wings. It is still privately owned today, but can be visited partially in an organized group, with a guide (the Chapel of 1671 and rooms from the medieval tower, including the Green Cabinet where objects of the Marquise de Sévigné are still kept). Photography is forbidden indoors, but visiting the Orangery and the French Gardens is free.

  HEB DE MOED! Heb de moed, jezelf te accepteren. Heb de moed, in de spiegel te kijken en elk deel van je lichaam te accepteren en te omarmen. Heb de moed, om de schaamte los te laten en jezelf en de ander te vergeven. Heb de moed, om echt voor jezelf te kiezen. Heb de moed, om verwerkingsprocessen aan te gaan. Heb de moed, voor jezelf op te komen. Heb de moed, uit te dragen waarvoor je staat. Heb de moed, om te doen waarvoor je ziel gekozen heeft. Heb zelf de moed, er is niemand die het voor jou doet! Gaaaaaaa dr voor!

  “Het ergste aan sterk zijn is dat niemand ooit vraagt ​​of het goed met je gaat. Ze zien je kracht en gaan ervan uit dat je onkwetsbaar bent voor de beproevingen waar anderen misschien onder bezwijken. Ze vergeten dat kracht een masker kan zijn, een schild tegen de meedogenloze vloedgolf van innerlijke onrust. In werkelijkheid dragen de sterkste mensen vaak de grootste lasten in stilte, en verbergen ze hun wonden achter een façade van veerkracht.”  –  The Catcher in the Rye door J.D. Salinger

Na de investering en vernieuwing van de afgelopen week is het tijd voor bezinning om te proberen achter jouw waarheid te komen. Om jouw verborgen krachten te bereiken. Om je te laten leiden door jouw innerlijke kern. Ook al is de toekomst versluierd, jouw intuïtieve bron kan je helpen. Observeer en ontdek!! Laat je niet ontmoedigen door negatieve gevoelens, door zwaarmoedigheid. Ook al voel je je vaak eenzaam, hou vol en overwin vervelende en teleurstellende ervaringen. LAAT LOS!! Sla een nieuwe weg in ook al is jouw pad voor jou alleen en soms nog niet goed verlicht. Schouders eronder en Succes!!

  De zomereik van 'De Krang' in Swartbroek (ten Z-O. van Weert, Limburg) dateert volgens de overlevering uit het midden van de 17e eeuw, maar ik heb het sterke vermoeden dat hij een eeuw jonger is. Dat maakt hem niet minder indrukwekkend. Het is een mooie, ongeveer 30m hoge boom met een stamomtrek van +- 4,50m. Vlak na de bevrijding in 1944 is de bliksem ingeslagen, daarvan zijn nog steeds de sporen zichtbaar. Hij is te vinden aan de Pelmersheideweg.

  Als je het even niet meer weet… Als je hoofd overloopt… Sta jezelf dan toe om niets te moeten. Leg je hand op je hart en voel. Adem zachtjes in… en weer uit. Voel hoe je gedragen wordt. Je hoeft het niet allemaal te begrijpen. Je hoeft het niets op te lossen. Neem even een pauze. Doe een stapje terug. Kijk naar wat echt belangrijk is. Soms zijn er momenten waarop alles even stilvalt. Waarin je hoofd vol is… en je hart stil. Juist dán mag je jezelf omarmen. Met zachtheid, zonder oordeel. Zoek wat afleiding. Ga naar buiten, maak een wandeling… Benoem wat je ziet, hoort, voelt. Laat je gedachten los. Dit kan je overal toepassen. Dat breng ruimte en rust in je hoofd. Door rust toe te laten, komt de helderheid vanzelf terug. Vraag gerust hulp van boven. En vertrouw erop dat die hulp er is. Laat het ‘moeten’ los. Leun op vertrouwen. Want zelfs als jij het even niet meer weet, weet het leven nog steeds precies waar jij naartoe mag groeien. Alles komt op z’n tijd. In rust, in liefde, in ...

Das Riesenspielzeug Adelbert von Chamisso. Burg Nideck ist im Elsaß der Sage wohlbekannt, die Höhe, wo vorzeiten die Burg der Riesen stand; sie selbst ist nun verfallen, die Stätte wüst und leer, du fragest nach den Riesen, du findest sie nicht mehr. Einst kam das Riesenfräulein aus jener Burg hervor, erging sich sonder Wartung und spielend vor dem Tor und stieg hinab den Abhang bis in das Tal hinein, neugierig zu erkunden, wie's unten möchte sein. Mit wen'gen raschen Schritten durchkreuzte sie den Wald, erreichte gegen Haslach das Land der Menschen bald, und Städte dort und Dörfer und das bestellte Feld erschienen ihren Augen gar eine fremde Welt. Wie jetzt zu ihren Füßen sie spähend niederschaut, bemerkt sie einen Bauer, der seinen Acker baut; es kriecht das kleine Wesen einher so sonderbar, es glitzert in der Sonne der Pflug so blank und klar "Ei! artig Spielding!" ruft sie, "das nehm' ich mit nach Haus!" Sie knieet nieder, spreitet behend ihr Tüchlei...

  Er is geen tweede stap. Op het moment dat je dankbaar bent voor je leven, en alles wat erin zit, goed en slecht, pijnlijk en vreugdevol, tragisch en komisch, ben je al in het Koninkrijk, overweldigd door rijkdom. Als je dankbaar bent, ben je volledig aanwezig in je leven. Je bent niet verstrikt in verleden en toekomst, in wat had kunnen zijn, of wat zou kunnen zijn, in spijt of afwachting. Je waardeert diep wat je hebt en wat je bent. Hoe ver je bent gekomen en hoeveel moed en kracht het kost om hier te komen. Met tranen in je ogen drink je een kopje thee of spendeer je een uur of twee met een vriend. Je waardeert de regen, de zonneschijn, de wolken, de duisternis en het licht. Elke maaltijd is een geschenk. Alles wat je drinkt. Je kleren, hoe gebroken ook. Je lichaam, hoe imperfect ook. Het maakt niet uit hoeveel tijd je nog hebt. Je waardeert de tijd die je hebt gehad. Je waardeert deze dag. Deze dag is het portaal! Oh, je kunt binnenkort alles verliezen. Of je kunt de wereld w...

  “En heel soms, Worden we ingehaald, Door de tijd, Geblokkeerd door, Pijn vanuit het verleden, Of spijt. Soms worden we, Voorbij gelopen, Terwel we zelf dachten even, Stil te staan. Om daarna weer verder te gaan, Maar dan ineens komt, Dat gevoel, Binnen gekropen, En blijk de realiteit, Dat wat er eens was, Wat iets zou moeten zijn, Is verdwenen,verloren, Zomaar kwijt.”  

Harmonie Jouw leven is een leerweg, gekozen door jouw ziel om te groeien. Onderweg word je gevoelsmatig tegengewerkt. Er zijn mensen die je confronteren, uit balans brengen of op het verkeerde pad zetten. Je hebt het gevoel dat je constant op je hoede moet zijn voor sluipschutters. Zodoende is het lastig om het grotere perspectief van het leven te blijven zien. Je verbindt jezelf met de zogenoemde ‘ik-frequentie’: de competitie van individuen. Hierin wordt niet gedacht in overvloed, maar in tekort. Energie nemen we bij elkaar af door continu onze mening in de strijd te gooien. Aan jou is de keuze om te blijven vechten of om je te verbinden met het geheel: de ‘wij-frequentie’. Hierin staan we samen sterk en bereiken we sneller de top. We trekken ons op aan de energie van het geheel, waarin geen oordeel bestaat en je vrij bent om alles te delen. Vrees niet langer voor vijanden tussen de struiken, maar kijk op naar de hemel om te herinneren waarom jij hier bent. Besef dat je niet alleen b...

  Onverschilligheid Het is niet de stilte die scheidt, maar de onverschilligheid. Woorden kunnen zwijgen als harten nog spreken. Een hand kan leeg zijn, maar vol verlangen reiken. Alleen waar ogen niet meer zoeken, groeit de afstand. Een kamer vol mensen, kan kouder zijn dan een lege straat. Zolang we nog dromen, is er een brug over de kloof. Zolang we nog luisteren, blijft het donker zacht. Maar waar zielen zich sluiten, valt geen licht meer binnen. Liefde sterft niet aan stilte, maar aan het niet meer willen weten. Een mond die niet meer kust, is niet zo koud als een hart dat niet meer voelt. Geef mij maar stilte, als je nog naast me blijft ademen. Want het is niet de stilte die scheidt, maar de onverschilligheid.