Het is alweer ruim een jaar geleden dat mijn zoon zich ineens tegen mij keerde. Op dat moment, had ik net medicatie gekregen voor longontsteking. Hij wilde dat ik bij hem op kwam passen, juist op mijn vaste oppasdag bij mijn dochter. Toen ik zei dat ik dat niet kon beloven omdat ik me echt ziek voelde, niet wist of de medicatie zou helpen en het dan ook de vaste dag van mijn dochter was, ging hij helemaal los. Was er nooit voor hem, ik had nooit wat voor hem gedaan enz enz. Tja, voor het gemak vergat hij dat ik jarenlang iedere week op woensdag bij hem kwam zodat hij zijn handen vrij had om dingen te doen die hij graag wilde doen. Klussen, fietsen, hardlopen, boodschappen enz. Nee dat was allemaal niet waar, ik kwam daar omdat ik zelf niet goed in m'n vel zat en dat ik wel dankjewel mocht zeggen dat ik daar steeds mocht komen. Op zo'n moment weet je geen antwoord, laat je het over je heen komen. Hij brak het gespek af, vroeger zou je zeggen dat hij de haak er op gooide. Heb n...