Vergeef me

 Vergeef me...

Vergeef me dat ik je niet de familie heb gegeven die je verdiende, omdat ik niet in staat was om dat perfecte huis te bouwen dat ik me zo vaak voor je had voorgesteld.

Soms doet het meer pijn dan ik zeg.

Soms weegt die afwezigheid op mijn ziel, dat "iets" dat ik je niet kon geven, ook al heb ik het geprobeerd met alles wat ik had.

Maar ik wil dat op een dag, als je ouder bent, als je zonder woede of verwarring terugkijkt, je ziet dat hoewel het leven ons geen volledig verhaal gaf... Ik gaf je mijn hele verhaal.

Mijn hart.

Mijn tijd.

Mijn leven.

Mijn wereld.

Alles wat ik ben.

Vergeef me als je ooit het gevoel had dat je buiten iets miste, want ik wilde dat je nooit iets van binnen zou missen: genegenheid, knuffels, aanwezigheid, tederheid, die simpele manier om je te zeggen "ik ben hier", zelfs toen de dag zwaar werd of de ziel moe werd.

Ik kon je geen perfecte familie geven...

maar ik probeer je een onvolmaakte, echte, menselijke liefde te geven die stijgt elke keer als het leven ons schudt.

Soms dringt de pijn voor wat ik je niet kon geven me door als een brandende stilte.

Dan kijk ik naar jou.

En ik begrijp dat zelfs als je geen grote familie hebt, je een immense liefde hebt.

Ook al heb je niet veel armen om je heen, je hebt de mijne, die je nooit meer los zal laten.

Ook al heb ik nog niet alles voor elkaar, ik heb de kracht om je te volgen, voor je te vechten, bij je te zijn wat het leven niet met mij was.

Ik ben er voor jou mijn meisje.

Voor je vragen, voor je angsten, voor je gelach, voor je dromen.

Ik moet je niet geven wat ik ontbrak, maar wat ik geleerd heb dat onmisbaar is:

zeker dat je geliefd bent,

verzeker je dat je nooit alleen zult lopen,

de waarheid dat jouw leven mijn leven is.

En hopelijk zul je op een dag begrijpen dat er geen perfecte familie voor nodig is om met liefde te groeien.

Soms is alles wat nodig is een hart dat blijft.

Soms is maar één persoon die elke dag voor jou kiest genoeg.

Soms is een "ik ben hier" die niet weet dat voorwaarden genoeg.

Vergeef me voor wat ik je niet kon geven.

Maar bedankt dat ik je mag geven wat ik doe:

heel mijn hart,

al mijn kracht,

heel mijn leven.

Mijn kleine meid...

Jullie zijn mijn familie.

Van mij.