Terwijl ze lachte


 [...] Terwijl ze lachte, zag ik mezelf omhuld worden door haar gelach en er deel van uitmaken totdat haar tanden slechts willekeurige sterren waren... Ik werd opgeslokt door korte ademhalingen, ingeademd bij elk kortstondig herstel, ik was uiteindelijk verdwaald in de grotten zwart uit je keel...

– “Hysterie”, door TS Eliot, in het boek “Gedichten”. (Ed. Companhia das Letras. Trans. Caetano W. Galindo; 1e editie [2018]).
Werk: “De Kus”, 1859 - Francesco Hayez.

Reacties

Populaire posts van deze blog

Open brief aan mijn oudste dochter...

Kraai

Vraag me niet hoe ik altijd lach

Gone with the Wind (1939)

Ekster