Tikje Anders - My Life, My Blog

  Geef meer aandacht aan wat je hart roert.   Luister naar de muziek die je ogen laten tranen en je laat dansen of uit je vel laat springen. Let op wat je echt gelukkig maakt - het soort geluk dat in je botten sijpelt, je vult met hoop en je herinnert aan je doel. Focus op wat je laat lachen en wat je laat glimlachen. Duik diep in wat je dwingt, in de delen van de wereld die je interesse wekken, je uitdagen en je drijven om te leren en te groeien. Je moet opletten. Op de momenten dat je je levend voelt, de mensen die je steunen en optillen, en de mensen die je laten begrijpen in een wereld die soms achtervolgd en kwetsend kan voelen. Let op het leven dat je wilt creëren want jij bent de architect van je geluk. Je geeft vorm aan wie je wordt. Dus als iets je ziel het gevoel geeft dat het eindelijk zijn thuis heeft gevonden - let er dan op. Of het nu een baan, een idee, een persoon of een plek is - volg het. Maak van je leven je eigen leven.. En als de onvermijdelijke stormen va...

  Hunters draait om de verdwijning van de vrouw van een gedecoreerde politieagent uit Philadelphia, wanneer hij een organisatie ontdekt die buitenaardse terroristen opspoort. ______________________ Review: Na het zien van de pilotaflevering van "Hunters" was ik teleurgesteld. Hoewel het niet ongebruikelijk is dat een serie snel van start gaat in de hoop de kijkers meteen te boeien, is die strategie moeilijk uit te voeren en vereist het duidelijkheid. Het publiek moet weten wat er gebeurt, zelfs als het de intenties van de personages nog niet helemaal begrijpt. En kijkers moeten een personage (of twee) krijgen waarmee ze zich kunnen identificeren. "Hunters" is een mislukking qua stijl en verhaal. De actie is duister, vol schaduwen die de identiteiten verhullen. Deze methode kan mysterie creëren, maar de kijker moet op zijn minst weten wat het mysterie is. Wanneer er weinig tot geen context wordt gegeven, is de eerste aflevering slechts een verzameling acties die ont...

  Brave New World is een Amerikaanse sciencefictiondramaserie die losjes gebaseerd is op de klassieke roman met dezelfde naam uit 1932 van Aldous Huxley . De serie draait om John, die verhuist van de Savage Lands naar New London. De inwoners van New London leiden een anti-monogame, anti-solipsistische en hedonistische levensstijl. Zijn moeder (Linda) helpt hen ontsnappen uit de Savage Lands, maar komt daarbij om het leven. Hoewel ze haar zoon een beter leven wenst, besmet Johns subversieve invloed de samenleving van New London en vernietigt deze uiteindelijk door de acceptatie van het immorele kastenstelsel door de inwoners te ondermijnen. Na deze gebeurtenissen krijgt de AI van New London (Indra), die nu belichaamd is in Johns ex-beste vriend (Bernard), de taak om de inwoners van de Savage Lands minder "wild" te maken, terwijl Johns ex-vriendin (Lenina) juist wordt aangesteld om New London "wilder" te maken. Bron : WikiPedia _____________________________ Rev...

  Sommige verhalen eindigen niet met een afsluiting – ze vervagen gewoon halverwege, zwaar van stilte en onbeantwoorde vragen. Geen laatste hoofdstuk, geen laatste gesprek, alleen een plotselinge stilte waar ooit betekenis was. Het doet pijn op een manier die met geen woorden te beschrijven is, wetende dat iets dat ooit zo levendig aanvoelde, onafgemaakt kan blijven, zonder een goed afscheid. Je blijft achter met herinneringen, je afvragend of ze dezelfde pijn voelden toen ze zonder een woord loslieten. Er is een bepaald soort verdriet verbonden aan onafgemaakte verhalen – het soort verdriet dat stilletjes op de achtergrond van je dagen blijft hangen. Je draagt ​​het met je mee, niet omdat je dat wilt, maar omdat er nooit een moment is geweest om het te laten rusten. Misschien waren sommige mensen bedoeld als lessen, niet als constante factoren. Misschien eindigen sommige hoofdstukken niet met een punt, maar met een pauze die nooit verdergaat. En misschien is dat wel het moeilijkst...

Eenzaamheid als een voorrecht en kans Auteur: Jan Verduin Dat er zoveel mensen nu alleen zijn, is ook een teken van de geestelijke vooruitgang van de mensheid. De groepsmens evolueert naar een op zichzelf staand vrij individu. Niet zielig of betreurenswaardig, maar een grote kans om te stoppen met zoeken, omdat er niets buiten onszelf is; al wat we zoeken ligt in onszelf besloten. In feite is die eenzaamheid, hoe moeilijk, zwaar of onverwachts dan ook, een geschenk en een kans. Eenzaamheid is een dwingende noodzakelijkheid om de confrontatie aan te gaan met onszelf. Een pijnlijk gebeuren om in het-zelf af te dalen, het daar te zoeken en niet meer in de buitenwereld. Iedereen en niemand uitgezonderd wordt eens met deze innerlijke roep geconfronteerd. Het is de ultieme oproep aan de mens om die weg te gaan, om die roep, die aanraking te volgen. Dit zijn de twee fenomenen: Eenzaamheid en Relatie. Mensen hebben al zoveel ervaringen opgedaan, zoveel geleerd in de relaties en talloze boeken ...

  Lughnasadh reading Ik heb nog eens een collectieve reading gedaan, belangrijk is om mee te nemen wat voor jou resoneert en los te laten wat niet met jou resoneert. Omdat het om een collectieve reading gaat kan het zijn dat jij net ofwel aan het begin staat van het proces, er midden inzit of net al afgerond hebt   dus twijfel niet aan jezelf als dit niet met jou zou resoneren. Wat is er al reeds geoogst/bereikt? Velen in de groep zijn het proces aangegaan om dieper in zichzelf te kijken. Dit ging gepaard met momenten van rust, reflectie en zelfonderzoek. Er was de behoefte om je terug te trekken uit de drukte van het dagelijks leven, om rustig na te denken over waar je staat en waar je naartoe wilt. Het moeilijkste in dit proces was het vertrouwen hebben dat je op de goede weg bent en dat je mag vertrouwen op je eigen proces. Maar jullie hebben de moed en doorzettingskracht gevonden om door te gaan, ondanks eventuele uitdagingen of obstakels op jullie pad. Jullie hebben ...

  Wanneer je een foto in een lijstje hebt van iemand van wie je houdt, dan voel je liefde wanneer je de foto van hen ziet. Maar als het frame zou breken en verbrijzelen, of de foto zou vervagen of verdwijnen, dan zou je nog steeds dezelfde liefde voelen. Want je weet dat de persoon niet zou verdwijnen samen met de foto, als de afbeelding die je ziet is niet hetzelfde als de persoon, Het is slechts één moment dat je in de tijd hebt gedeeld. En vergis je dus niet dat de foto die je elke dag ziet van de persoon van wie je houdt, nooit echt verloren kan gaan maar wiens beeld voor altijd in je herinnering zal worden ingeprent. Als wat je met je ogen ziet is misleidend, omdat het slechts tijdelijk is. Om ze te allen tijde te zien, Moet je ze zien door de ogen van je ziel. Woorden van Tahlia Hunter Kunstwerk van Catrin Welz-Stein

Lief kleinkind van mij ,   Vandaag word jij al zestien jaar, een jonge vrouw, de kindertijd voorbij. Ik vier jouw dag vandaag in stilte, maar in mijn hart ben je heel dicht bij. Ik mis je lachen en je stem, het samen zijn dat nu niet kan. Maar weet dat ik heel veel van je houd, en nog altijd intens van je geniet, van een afstand. Ik wens je liefde, geluk en kracht, op weg naar alles wat de toekomst brengt. Mijn deur en hart staan altijd open, omdat mijn liefde voor jou nooit verengt. Fijne 16e verjaardag, lief kleinkind. Liefs van je oma Xxx Ps, weet dat ik nog steeds aan het wachten ben tot dat ik weer mag ontmoeten. Over 2 dagen is het alweer 14 jaar geleden dat ik je voor het laatst zag. Wat ik bedoel met "Intens van je geniet ", zijn mijn herinneringen aan jou tot je tweede levens jaar , waar ik met heel veel liefde en een traan nog steeds aan denk......