Je ziet


(... ) Je ziet een dierbaar persoon naar het einde lopen, tegen zijn eigen belangen in, zonder oordeel of gewoon verdrietig, lijden, afbrokkelen, slecht verduren, zichzelf kapot maken... En je rent er heen, je zou graag willen helpen, maar ineens ontdek je dat het niet kan. Ben je te zwak? Is het niet goed genoeg? Is het waar genoeg? Onbaatzuchtig genoeg, behoeftig of bescheiden genoeg? Yup, we kunnen er nooit genoeg van krijgen...
— Sándor Márai, in het boek "Scheiding van Boeddha: hoofdstuk XI". (Briefbedrijf Uitgeverij, 1 de editie [2003]).
"Hotel Slaapkamer", 1954 - Lucian Freud.

Reacties

Populaire posts van deze blog

Open brief aan mijn oudste dochter...

Kraai

Vraag me niet hoe ik altijd lach

Gone with the Wind (1939)

Ekster