Divine

De zonlichtstralen verwarmden het lichaam van een reiziger die een dutje deed in het gras naast een bosweg. De man voelde het licht op zijn huid en droomde dat het de warme aanraking van een mooie dame was. Niet ver van hem stroomde een rivier, het water zong een lied op zijn manier en de zwerver droomde dat de mooie dame voor hem zong. De zachte streling van het zonlicht en de spetters van salie uit de rivier maakten hem stilaan wakker. Langzaam probeerde hij zijn ogen te openen. Regenbogen van licht vielen door haar wimpers en even leek het alsof de dame van haar dromen echt aanwezig was. Zijn blik ging over het pad naar de rivier waar de zonnestralen met de spetters van het water speelden en het beeld oproepen van een vrouw die in de kleuren van de regenboog was gegalbeerd. De vogels fluiten en de wind ruiste door de bladeren van de bomen, een mysterieuze aanwezigheid die het hele landschap doordringt. Hij sloot zijn ogen en genoot van de magie die werd veroorzaakt door de geluiden en geuren die hem opslokken. De aanwezigheid van de prachtige dame opende zich voor hem als een zuivere witte roos die haar schoonheid uitstraalde aan die dromerige bewonderaar.

Ze rook het verse groene gras waarin hij lag en zijn huid was zacht als de bladeren van de klaprozen die hem aaien en zachtjes kietelen. Zijn ogen waren blauw als de bosbessen om hem heen en zijn goudgeel haar als de zonnestralen die hem zo liefdevol verwarmden. Zijn glimlach was als die van de grote zonnebloem die vrolijk naar het licht keek en wist dat er hoop was. Haar witte jurk als de lelie in het water van het meer waarin de rivier als een krachtige waterval iets lager dook.

Beelden van een intense schoonheid stromen door de ogen van zijn geest en gevoelens van intense verlangen ontwaken in zijn lichaam. Met een enorme schok die zijn hele lichaam verlichtte, werd hij wakker aan het laatste beeld van de naakte vrouw die hij nog met zijn spirituele armen vasthield en die hij nooit, nooit losliet.

Hij werd rustig wakker en tot zijn grote verbazing zag hij een witte duif naast hem zitten met een rode roos in zijn mond. Hij was zeker dat het een teken was en besloot de duif te volgen toen hij wegvlieg en hem langs het bospad naar de bodem van een onbekend wild bos lokte.

De dagen gingen snel toen hij door dit mooie bos liep en al snel verloor hij alle begrip van tijd en aanwezigheid. Soms wist hij niet of hij droomde en sliep ergens langs een rivier of zoiets. Het bos en de vele avonturen die het herbergt leken in zijn dromen en in de werkelijkheid op elkaar. Bovendien waren zijn dromen zo duidelijk dat hij ze echt als echt heeft ervaren en dus op allerlei verschillende manieren samenkwam met de vrouw van zijn dromen. Hij wist niet of deze vrouw een engel of een demon was, een fee of een elf, een nimf of een godin, maar hij geloofde erin en volgde de draad van het verhaal waarin ze hem droeg tot op de dag dat hij volledig werd uitgekleed.

Soms zag hij haar naakt op de rug van een voorbijlopend hert, andere keren zat ze in een boom en droeg ze een mooie pluk veren die op haar zacht gebruinde lichaam viel in alle kleuren van de regenboog. Ze zag er altijd anders uit, soms waren haar ogen zo donker als de nacht en haar haar zo ebbenhout als zwart. Andere keren waren ze als glanzende blauwe lichten die langs hem liepen om zijn eigen weg te vinden in de duisternis in zijn fantastische bos dat net als zij vele vormen aannam en hem steeds weer verrast met onverwachte ontmoetingen.