Ik kan je vergeven

 Ik kan je vergeven, maar de versie van mezelf die je zonder aarzeling vertrouwde, is voorgoed verdwenen. Er is een zekere onschuld die verdwijnt op het moment dat iemand van wie je houdt je laat zien dat hij of zij in staat is je te kwetsen op manieren die je je nooit had kunnen voorstellen. Vergeving wist de herinnering niet uit; het verzacht alleen de pijn. Ik kan vrede sluiten met wat er is gebeurd, maar ik kan niet doen alsof het niet iets dieps in me heeft veranderd. De manier waarop ik nu mijn hart geef, komt voort uit meer nadenken, meer bewustzijn en meer respect voor de intuïtie die ik ooit negeerde.

Het verliezen van die versie van mezelf is geen tragedie – het hoort bij het groeien naar iemand die sterker is, iemand die liefheeft met open ogen in plaats van blinde hoop. Wanneer vertrouwen geschonden is, bouw je het anders op. Je leert je grenzen te waarderen, je energie te beschermen en goed te luisteren naar de signalen die je vroeger over het hoofd zag. Jou vergeven is een stap naar genezing, maar mezelf heropbouwen is de echte overwinning. En hoewel ik er misschien nog steeds om geef, zal ik mijn vertrouwen nooit meer zo achteloos opgeven als vroeger.

Balt 

Reacties

Populaire posts van deze blog

Open brief aan mijn oudste dochter...

Kraai

Vraag me niet hoe ik altijd lach

Gone with the Wind (1939)

Ekster