Toen zijn hart stopte

 Toen zijn hart stopte, brak het mijne in tweeën,

Een verpletterend verlies, scherp en waar.
De wereld stond stil, een zware stilte,
Terwijl verdriet alles in stilte schilderde.

De hartslag die me ooit dichtbij hield,
Viel stil, echo's hier achterlatend.
Op dat moment werd mijn hart koud,
Een kwetsbaar stukje onuitgesproken liefde.

Voor altijd gebroken, maar ik ga door,
Zijn herinnering vasthoudend terwijl de dagen zich uitstrekken.
Want toen zijn hart stopte, was het mijne gescheurd,
Een wond die pijn doet, voor altijd gedragen.

Reacties

Populaire posts van deze blog

Open brief aan mijn oudste dochter...

Kraai

Vraag me niet hoe ik altijd lach

Gone with the Wind (1939)

Ekster