Er was een tijd

 Er was een tijd dat er geen berichten waren,

maar er waren blikken die alles zeiden,
waar likes niet bestonden,
maar mensen elkaar kenden en elkaar begroetten op straat.

Er was een tijd dat het advies van een ouder beter was
dan welke Google-zoekopdracht dan ook,
en het verhaal van een grootouder meer waar was
dan welke Wikipedia-referentie dan ook.

Er was een tijd dat e-mail nog niet bestond,
maar je wel briefjes, ansichtkaarten en liefdesbrieven ontving.
Tijden waarin niemand je beledigde
verborgen in de anonimiteit van een sociaal netwerk,
en het was aan de bar van een bar,
de plek waar mensen discussieerden met argumenten,
met respect en met het delen van wijn.

Er was een tijd dat mensen
Het leek niet te zijn, wat het niet was,
waar Photoshop of filters niet bestonden
en het de jaren waren die verantwoordelijk waren
voor het tekenen van de rimpels.

Ja, ik verlang naar die tijden waarin alles eenvoudiger
warmer en waarheidsgetrouwer was
en ons hart trilde en niet de telefoon.

“Mijn vrijheid is om te cultiveren
wat betekenis geeft aan mijn leven,
door ervoor te kiezen te zijn en uit te drukken wie ik ben,
buiten het collectieve denken om.”

Charlotte Saintonge