Herinner jij je de dagen van je jeugd nog?

 Herinner jij je de dagen van je jeugd nog? Herinner je je je onschuld als in je innerlijke zin. Het onbezwaarde Zijn van je Authentieke Zelf?

De vonk van je weten dat je een plek hebt in deze wereld? Voor sommigen was het jaren in de kindertijd van weten. Voor sommigen één kostbare zomer. Voor anderen een weten dat in een flits doorkwam, ondanks uiterlijke omstandigheden.

Maar je wist dat je een plek en een doel had. Ik zeg je dat deze onschuld geen tijd van leven is die voorbijgaat; het is een vitale kracht die verzorgd en levend gehouden moet worden.

Zou jij de vlam van je onschuld laten uitgaan? Elke niet-authentieke rol die je op je neemt en weigert los te laten dimt het licht vanuit het zicht.

Elke keer als je jezelf gevangen zet, beweert dat je anderen moet dienen. Elke keer als je weigert om voor jezelf te handelen, sluit je het licht weg – sloot de deur voor het kind, voor je onschuld.

Hier in de duisternis, diep in de aarde, in de omhelzing van een stille grot, verzorg ik deze vitale vlam. Je moet me kennen om dit vuur echt te kennen.

Ik ben al jouw ervaring. Ik ben elke mislukte inspanning, elke schijnbare fout, elke teleurstelling, elk afgewezen aspect van mezelf... Ik ben elke overwinning. Ik ben elk besef van wat het belangrijkste is in het leven.

Ik ben hier en heel en overspoeld met liefde voor alles. "

- Dale Allen, fragment en kunst uit onze antologie, The Crone Initiation: Vrouwen spreken over de Menopauzereis.