Jean Piaget

 Op de vraag naar de vermeende stoornis van Jean Piaget in zijn studie, antwoordt hij:

"Hoe weet je dat Bergson bewees dat wanorde niet bestaat! " Er zijn twee soorten orde, de geometrische volgorde en de levensorde. Die van mij is absoluut vitaal! De folders die ik gebruik liggen binnen handbereik, in de volgorde die naar behoefte is aangegeven. Hetzelfde om daar beneden een verwijzing te vinden van tien of vijftien jaar geleden. De mappen onderaan worden iets delicaat, maar als je moet zoeken, zoek je. Kost minder tijd dan elke dag opruimen. ”

Het begrip vitale orde is krachtig, het houdt niet alleen in dat het verdelen van dingen naar behoefte gaat maar vooral ook zo kunnen deelnemen dat dingen worden vernietigd. Alleen als ik stem, stem en actiemarge heb bij de verdeling van dingen kunnen we praten over een vitale orde.

Misschien werkt in sociale volgorde de dynamiek op dezelfde manier. Wanneer we vreemden zijn in de manier waarop dingen zijn, wanneer er geen mogelijkheid is om die orde te transformeren, wanneer ze volledig aan mij wordt opgelegd, dan verandert het in een onderdrukkende orde, waarin we leven zonder kansen om het te transformeren en te bestellen volgens onze behoeften. Het tegenovergestelde van vitale orde is geen wanorde, maar eerder onderdrukking.

Er is een hoop: de dag dat we begrijpen, zoals Sartre zegt, dat we zijn wat we doen met wat ze van ons gemaakt hebben. Natuurlijk is de verleiding in dit verband om te geloven dat dit slechts een individuele actie is. Honderdvijftig jaar geleden zei Tolstoi dat wat de wereld beweegt de activiteit is van alle mensen die deelnemen aan het evenement en verenigen. Het is collectieve actie die ons ertoe kan leiden om deze wereld van geometrische orde te veranderen in een wereld van vitale orde.