Je begint de persoon te missen

 Je begint de persoon te missen ,die je was voordat je van hen hield, de versie van jezelf die vrij lachte, makkelijk vertrouwde en zich niet terugtrok bij de gedachte aan kwetsbaarheid.

Voordat liefde je leerde dat om iemand geven soms betekent dat je ze ziet weglopen met stukjes van je hart...
Je herinnert je hoe licht je je vroeger voelde, hoe simpel alles leek voordat je leerde hoe liefde tegelijkertijd kan helen of kapot maken.
Er is een stil soort verdriet om te beseffen dat onschuld niet terugkeert zodra het weg is - dat je de pijn van teveel te zijn niet kunt loslaten, voor iemand voor wie je alles zou hebben gedaan om ze te behouden.
En toch zit ergens in dat gemis ook een vreemd soort schoonheid.
Want ook al ben je niet langer wie je voorheen was, je bent uitgegroeid tot iemand die dieper is - iemand die het gewicht van liefde begrijpt, de breekbaarheid van vertrouwen en de kracht die nodig is om jezelf te herbouwen vanuit de ruïnes.
Je mist misschien je oude jij.... maar je leert de persoon te erendie overleefde, zelfs als het je delen van jezelf kostte....

— Balt Rodriquez