Woede

 WOEDE: DE BUITENGEWONE INTERNE BRAND

Woede is niet donker.
Woede is niet gevaarlijk.
Woede is niet iets onspiritueels.
Woede is niet 'slecht'.
Het is ook geen teken van gebrek aan evolutie,
Of ons falen,
Noch ons gebrek aan interne visie, aan vrede, aan verlichting, aan volwassenheid, aan gezondheid. Niets daarvan.
Woede is eenvoudigweg vuur:
Het vuur kan branden,
Vuur kan reinigen,
Vuur kan verlichten
Vuur kan genezen.
Woede is een echte en geldige emotie, van miljarden jaren geleden,
dat op intelligente wijze in ons lichaam ontstaat om ons te beschermen tegen een reële of ingebeelde dreiging.
Je wilt grenzen stellen, je bent bereid om nee te zeggen.
Je hebt de wil om onze waarden te verdedigen,
en verlangt ernaar gehoord te worden.
Woede is niet het probleem.

Woede is niet per definitie gewelddadig.
Het is in onze REACTIE op onze woede waar geweld begint.
Wanneer we de kracht van onze woede onderdrukken of afwijzen, wanneer we deze naar binnen duwen, weigeren deze te voelen of zelfs maar te erkennen, en te verbergen om ‘goed’ te zijn en anderen te behagen, indruk te maken of te beschermen.
Wanneer we anderen aanvallen en pijn doen om verlichting te vinden van onze woede, wanneer we oordelen, de schuld geven, boos worden en anderen manipuleren en proberen te controleren (wat ze denken, wat ze voelen, wat ze willen of niet willen)...
Als we anderen een slecht gevoel geven, straffen we ze...
Dat is waar de "duisternis" ligt,
als reactie op onze woede,
in onze downloadzoekopdracht,
tijdens onze ontsnapping uit het lichaam,
niet in de woede zelf.