Soms voel je het zacht
Soms voel je het zacht… alsof de wereld je een geheimpje fluistert.
Een briesje dat langs je huid strijkt, een vogel die onverwacht over je heen vliegt, een woord dat precies op het juiste moment bij je binnenkomt.
Dat is de taal van de ziel: geen harde klanken, maar fluisteringen. Geen dwingende stem, maar een uitnodiging om te vertragen.
We zijn vaak geneigd te denken dat we méér moeten doen, méér moeten bereiken, méér moeten worden. Maar de ziel zegt: nee, je mag juist thuiskomen in wie je al bent.
In de stilte, in een glimlach, in het gewone van elke dag schuilt het heilige.
Laat je dragen door zachtheid.
Laat je leiden door vertrouwen.
En weet: je hoeft nooit méér te zijn dan dit moment, want in dit moment woont de oneindigheid.
Reacties
Een reactie posten