Adelaide van Hohenlohe-Langenburg

Adelaide van Hohenlohe-Langenburg, geboren op 20 juli 1835 in Langenburg, Koninkrijk Würtemberg, dochter van prins Ernst I van Hohenlohe-Langenburg en prinses Feodora van Leiningen, Adelaide maakte niet alleen deel uit van het koninklijk huis Hohenlohe-Langenburg, maar ook een nichtje van koningin Victoria van het Verenigd Koninkrijk.

Haar leven nam een interessante wending toen Napoleon III, pas uitgeroepen tot keizer van Frankrijk, in 1852 Adelaide ten huwelijk vroeg. Hoewel ze elkaar nooit hadden gezien, beloofde de unie belangrijke politieke voordelen, waardoor Frankrijk en het VK mogelijk dichter bij elkaar zouden komen. Het voorstel werd echter door haar ouders afgewezen, mogelijk vanwege de afkeuring van koningin Victoria en het prinsgemaal, die het Franse politieke regime niet publiekelijk wilden legitimeren.

In 1856 trouwde Adelaide met Frederik VIII van Sleeswijk-Holstein en werd hertogin tot de dood van haar man in 1880. Tijdens hun huwelijk kregen ze verschillende kinderen, waaronder Augusta Victoria, die later Duitse Keizerin en Koningin van Pruisen zou worden.

Adelaide leefde een leven van politieke en sociale veranderingen, getuige van de evolutie van Duitsland en omgeving in de 19e eeuw. Door zijn positie kon zij politieke en sociale kringen van die tijd beïnvloeden, hoewel hij zich altijd relatief laag ophield ten opzichte van andere leden van het Europese koninklijk koninkrijk.

Zij overleed op 25 januari 1900 in Dresden, Koninkrijk Saksen, Duitse Rijk.