Dit is het verhaal van hoe ik mezelf kwijtraakte
“Dit is het verhaal van hoe ik mezelf kwijtraakte, hoe ik mezelf opnieuw probeerde te vinden… en hoe ik langzaam ontdekte dat mijn ziel al die tijd zachtjes fluisterde waar mijn thuis werkelijk lag.”
Lief licht,
Mijn hele leven heb ik een stille afstand gevoeld tussen mij en de wereld. Alsof ik achter een dun gordijn stond: ik zag alles, maar hoorde er nooit helemaal bij.
Ik keek om me heen en begreep de hardheid niet, de boosheid, de rauwe stukken van het leven. Mijn hart wilde zachtheid, verbinding, eerlijkheid, en juist die dingen vond ik niet terug in de wereld om mij heen. Daardoor voelde ik me vaak anders, zonder dat ik wist waarom.
In mij leefde altijd een soort heimwee. Niet naar een plek die ik kende, maar naar een plek die mijn ziel herkende. Een plek waar ik niet vreemd was, niet teveel, niet te gevoelig.
Een plek waar ik helemaal mocht zijn.
Ik zocht jarenlang naar die thuisplek. Naar mensen met wie ik écht kon ademen. En in die zoektocht voelde ik zoveel eenzaamheid… niet het soort dat je voelt als je alleen bent, maar dat diepe soort dat komt wanneer je zelfs tussen mensen verdwijnt.
Toch was er binnenin mij altijd een fluistering:
Er is meer. Jij bent meer.
Die stem was zacht, maar onverwoestbaar. Ik probeerde haar te negeren, want wat als het allemaal maar fantasie was? Maar uiteindelijk won die fluistering het van mijn angst.
Vijf jaar geleden zette ik de eerste voorzichtige stappen.
Ik volgde een tarotcursus, omdat voelen nog te spannend was, ik wilde begrijpen, niet vertrouwen. Daarna volgde ik opleidingen in massage, maar ook daar voelde ik me nooit echt thuishoren. Iedereen leek verder te zijn, zekerder, wijzer. En ik? Ik voelde me vooral anders.
Reiki 1 & 2 raakten mijn hart. Iets in mij ging open heel voorzichtig, heel klein. Maar nog steeds durfde ik het niet helemaal te omarmen.
Toen dacht ik dat mijn wortels misschien in de oude wijsheid van heksen lagen. Dus schreef ik me in voor een opleiding. Maar de groep van vier vrouwen was hecht en ik… ik was alleen.
Ik voelde me klein, onbelangrijk, alsof ik er wel mocht zijn maar nooit echt mee mocht doen.
Alles wat ik zei werd terzijde geschoven, alles wat ik voelde werd in twijfel getrokken.
Mijn intuïtie leek slechts geldig als zij het ook voelden.
Toen ik uiteindelijk stopte, voelde het alsof ik door de grond zakte.
Ik voelde me mislukt. Alsof het bewees dat er niets bijzonders in mij zat.
Dat mijn gaven slechts hoopvolle verzinsels waren om mezelf beter te voelen.
De pijn was zo scherp dat ik de hele spirituele wereld dichtklapte.
Alleen boeken durfde ik nog te openen.
Boeken oordelen niet.
Boeken laten je niet vallen.
Boeken kijken je niet weg.
Maar mijn ziel… die liet me niet los.
Mijn dromen begonnen boodschappen te dragen.
Tekens verschenen, zacht maar duidelijk.
Alsof het Universum zei: Je hoeft niet door anderen gezien te worden om waar te zijn. Ik zie jou al.
En toen, op een dag die willekeurig leek maar dat niet was, plaatste ik een bericht op Facebook:
Of iemand een gratis tarotreading wilde.
Wat er toen gebeurde was magisch.
Zoveel lieve mensen reageerden. Zoveel open harten. Zoveel vertrouwen.
Ik maakte zeker vijftig readings. Misschien nog meer.
En bij elke reading voelde ik iets in mij terugkomen.
Niet door mezelf op te peppen, maar door wat anderen teruggaven:
Je raakt me.
Dit klopt.
Dank je.
Je hebt een gave.
En twee prachtige vrouwen die toen in mijn leven kwamen, begeleiden me nog steeds. Zij zagen iets in mij dat ik zelf nog niet durfde te zien.
Zij hielpen me herinneren wie ik diep vanbinnen altijd al was.
Ik weet nog steeds niet precies wie of wat ik ben.
Ik ben nog steeds reizend, ontdekkend, ontwakend.
Maar ik weet nu één ding zeker:
Ik kan alleen groeien in grond die mij voedt.
Niet in grond die mij langzaam vergiftigt.
En dat wil ik jou meegeven, lief licht.
Als jij voelt dat je stagneert…
Als je ziel groter is dan de ruimte die je krijgt…
Als je voelt dat er méér in jou leeft dan wat je nu kunt laten zien…
Kijk dan liefdevol om je heen.
Voel of de plek waar je staat jouw licht ondersteunt, of juist dooft.
De spirituele wereld is prachtig, maar ook daar bestaan wonden, jaloezie, onzekerheid, projecties.
Niet iedereen die spiritueel doet, is spiritueel afgestemd.
Zorg dus goed voor jezelf.
Voor je hart.
Voor je rust.
Voor je energie.
Voor jouw waarheid.
En kies een omgeving waar jij mag groeien, ademen, openvouwen.
Want jouw thuis…
Dat ben jij.
En wie jou echt ziet, herkent dat licht onmiddellijk.
Reacties
Een reactie posten