Dol-fijn

Je Dol-fijn! Voelen, hoe doe je dat nu?

'Toevallig' had ik het gisteren nog met iemand over de ademhaling. Ik vertelde dat er bij mij wel angst zit op het ademen. Als kind heb ik het op het randje gezeten en ben bijna gestikt. Gelukkig was het mijn tijd nog niet en kwam het uiteindelijk goed. Hierdoor heb ik juist angst ontwikkeld op het ademhalen. Ook hield ik mijn adem als kind vaak in om nog scherper naar mijn omgeving te kunnen luisteren.

Maar later ben ik gaan beseffen: ademen is je leven , je levensenergie! Je ademt letterlijk de lucht binnen die je nodig hebt om in leven te blijven. Ook zit een gezonde ademhaling diep in de buik. Wanneer je getraumatiseerd bent, krijg je een verkeerde ademhaling en adem je heel hoog. Misschien herken je wel dat jezelf ook spanning hebt en bijvoorbeeld last hebt (gehad) van hyperventilatie, een oppervlakkige/hoge ademhaling of angst voor verstikking. Aan jou dus om hier je licht op te laten schijnen!

Ga weer diep durven ademen. Ga je angst onder ogen zien en adem ernaar toe! Zoek desnoods hulp bij een goede ademcoach. En zeker zijn er nog meer opties zoals meditaties die je online kan opzoeken, yoga of mindfulniss met o.a. klankschalen etc....

Je kan natuurlijk heel veel zelf doen, als je maar wilt! Belangrijkste eerste stap is je bewust worden van het trauma wat eronder zit.

Wanneer je weer volledig het leven tot je durft te nemen, ga je je ook meer verbinden met het universum. Je gaat je veel vrijer en ontspannender voelen. Je hebt dan niet meer de angst en/of overtuiging dat iets of iemand je adem wegneemt.

Onthoud ook altijd dat het trauma voorbij is! Het is geweest, het gevaar is voorbij, de trauma zit 'alleen' nog in je lijf. Ontlaad,ontlaad lief mens... doe het op jouw manier zodat jij je weer Dol-fijn gaat voelen!!