Iemand schreef

 Iemand schreef...

Het helpt om mijn verhaal te delen, dank jullie wel daarom
De tranen blijven maar stromen.
Vanmiddag even naar intratuin geweest.
Tjonge kon daar wel zo hard huilen, zoveel herinneringen kwamen boven, heb altijd mijn best gedaan, kadootjes vooral voor jou... onder de boom.
Als je maar 1 zoon hebt wil ik je die toch even extra verwennen met Kerst.
Het huis versieren, buiten en binnen, altijd gezellig maken, vragen wat wil je eten, welk toetje vind je lekker..
De Kerst komt weer dichterbij, wil geen Kerst in mijn uppie vieren. 
Wil eigenlijk helemaal geen Kerstdagen.
Al die moeilijke vragen, wat voor jaren terug normale vragen waren...
wat gaan we doen met Kerst … is nu heel hard vechten tegen mijn tranen..
Er is hier al 4 jaar geen Kerst meer.
Voor wie?
Voor wat?
Voor mezelf .. eerlijk?
Blijf liever die dagen in bed..
Dit is het eerste jaar dat ik 2 kleine versierde boompjes heb staan.. de rest kan ik niet meer opbrengen.
Omdat ik mijn verhaal niet deel met mensen. vind het te pijnlijk, zeg ik maar gauw dat ik naar vrienden ga.
Heb geleerd om de aandacht op de ander te projecteren. wat voel ik me verscheurd, gebroken, mijn hart is kapot...
Vorig jaar je nog een appje gestuurd, wat heb ik in spanning gezeten. je korte berichtje deed me goed maar was kapot.
Vanmiddag keek ik naar mijn laatste bericht die ik je stuurde ..
Het werd stil.. weet ik moet los laten.
Zal je meedragen, mijn hemel wat kan ik toneel spelen.
Niemand weet of beseft dat ik van binnen helemaal verscheurt ben.
Lieve jongen, die mijn  gebroken heeft, wens jou een hele fijne mooie Kerst.
Hoop dat jij met de mensen die jij lief hebt, lekker aan tafel kan zitten met
Kerst .
Jouw moeder zal altijd aan jou denken, blijf jouw moeder !
Jou moeder zal altijd aan jou denken, ik blijf jou moeder !