Soms komt het gevoel naar boven

 Soms komt het gevoel naar boven dat je jezelf onderweg een beetje kwijtgeraakt bent.

Niet ineens, maar stapje voor stapje.
Door te veel geven, te veel aanpassen, te vaak proberen sterk te zijn.

Tot je voelt: ik mis mezelf.

Die zachte, intuïtieve kant die precies wist wat goed voor me was. Die kon voelen zonder zich te schamen. Die niet alles hoefde uit te leggen, maar gewoon wist.

Terugkeren naar jezelf is een langzaam ontwaken.
Een keuze om weer te luisteren naar wat er vanbinnen leeft, ook als dat onhandig of ongemakkelijk voelt.

Soms betekent het stilte. Soms tranen.
Soms grenzen die je opnieuw moet leren zetten.

Maar daar, in dat eerlijke stuk van jou, daar ligt je rust, je helderheid, je kracht.

Je hoeft niet iemand anders te worden.
Je hoeft alleen maar weer thuiskomen bij jezelf.

Reacties

Populaire posts van deze blog

Open brief aan mijn oudste dochter...

Kraai

Vraag me niet hoe ik altijd lach

Gone with the Wind (1939)

Ekster