Opkomen voor jezelf

 Opkomen voor jezelf…

Het is zo’n klein zinnetje, maar vaak een enorme stap.

Misschien herken je het:
Dat je sneller voelt wat een ander nodig heeft dan wat jij zelf voelt.
Dat je automatisch rekening houdt met iedereen om je heen,
en pas later – of soms helemaal niet – stilstaat bij jezelf.

Misschien heb je jezelf ooit aangeleerd om het zacht te houden, de sfeer prettig, niemand teleurgesteld.
En ergens geloofde je dat als jij je maar aanpaste, alles veilig bleef.
Dat mensen je dan zouden waarderen, dat je erbij hoorde.

Maar vroeg of laat komt er dat moment waarop iets in jou zacht maar duidelijk begint te fluisteren:
“Ik voel ook. Ik heb ook grenzen. En ik ben het waard om gehoord te worden.”

Opkomen voor jezelf hoeft geen strijd te zijn.
Het hoeft niet hard of groots.
Soms begint het met ƩƩn kleine zin die bijna trilt als je hem uitspreekt.
Maar precies dƔn kies je voor jou.

En dat is geen egoĆÆsme.
Dat is respect.
Voor jezelf.

Elke keer dat je “nee” zegt tegen iets dat je leeg trekt,
zeg je “ja” tegen wat jou voedt, verzacht, laat groeien.

Je hoeft het niet allemaal in ƩƩn keer te kunnen.
Maar elk klein stapje waarin jij jezelf serieus neemt,
is een stukje heling voor de delen in jou die ooit zijn vergeten dat ze mochten bestaan.

Je verdient een plek waar jouw gevoelens niet onderaan staan,
maar gewoon… meetellen.
Net zo veel als die van een ander.

Reacties

Populaire posts van deze blog

Open brief aan mijn oudste dochter...

Kraai

Vraag me niet hoe ik altijd lach

Gone with the Wind (1939)

Ekster