Mijn hart schrijft verhalen

 “Mijn hart schrijft verhalen die mijn woorden nog niet durven te zeggen.”

Ik voel…hoe er diep vanbinnen iets leeft dat groter is dan taal.
Alsof er kamers in mij bestaan die ik nog maar net leer te betreden…ruimtes waar oude verlangens, zachte waarheden en ongezegd verdriet samen ademen.

Soms fluistert mijn hart iets wat mijn mond nog niet aandurft.
Niet omdat het zwak is, maar omdat het heilig is.
Omdat sommige gevoelens eerst gezien willen worden met gesloten ogen, voordat ze naar buiten mogen.

En terwijl ik luister, merk ik dat mijn hart allang weet waar ik naartoe mag.
Dat het me leidt door stille signalen, door rillingen die langs mijn armen lopen, door het gewicht dat ineens lichter wordt zonder reden.
Ik voel…dat mijn waarheid niet gehaast hoeft.
Dat mijn woorden vanzelf zullen volgen wanneer mijn ziel er klaar voor is.

Tot die tijd laat ik mijn hart schrijven.
In stilte.
In liefde.
In een taal die alleen ik nog maar begrijp…maar die stap voor stap meer ruimte mag krijgen.