Je dacht dat ik er altijd voor je zou zijn

Je dacht dat ik er altijd voor je zou zijn, hoe je me ook behandelde...

Maar ik verdien beter dan wat jij me gegeven hebt.

Ik weet niet hoe of waarom onze relatie veranderde, maar ergens onderweg werd het donker en lelijk.

Ons mooie verhaal transformeerde langzaam in iets heel anders..

En het breekt mijn hart elke dag een beetje meer.

Ik weet niet waarom je mijn gevoelens niet respecteert en negeert, maar het scheurt me uit elkaar als je dat doet.

Ik heb geprobeerd met je te praten, ik heb alles gedaan wat ik kon doen en het lijkt jou niet te schelen.

Ergens onderweg werd je boos en vol wrok en ik begrijp niet waarom..

Maar misschien zal ik dat nooit doen.

Eerlijk gezegd, misschien was jij niet altijd de persoon die ik nu voor me zie en ik zag het gewoon niet eerder.. een mens kan maar zolang een masker dragen hoor.

Je hebt mij en mijn hart voor de gek gehouden - ik voelde me eerst dom, maar nu realiseer ik me dat je misschien niet eens weet wie je bent.

Het maakt niet meer uit..

Ik heb besloten dat ik moet stoppen met proberen het te laten werken en mezelf gelukkig te maken in plaats van dit.

Jouw kwetsende woorden en verminderende daden - ik heb daar nooit iets van verdiend.. Niemand verdient dat.

Voor een moment liet je me bijna stoppen met geloven in mezelf maar ik ben sterker dan dat.

Ik ben klaar met mijn leven met mijn adem inhouden wachtend op de volgende ramp of boze uitbarsting.

Ik kom op voor mezelf en loop bij jou weg.

Ik hoop dat je ooit vindt wat je nodig hebt, want ik weet dat je een mooi hart hebt onder alle lelijkheid, maar ik zal er niet zijn om erachter te komen.

Ik weet wie ik ben en wat ik waard ben, iets waarvan ik denk dat je al lang niet meer gezien hebt..

De komende dagen en maanden zullen moeilijk zijn en ik weet dat er heel veel keren zullen zijn dat ik niet kan stoppen met huilen, maar ik moet nu voor mezelf zorgen.

Ik probeer je al te lang te repareren en het heeft me bijna kapot gemaakt.

Eerlijk gezegd weet ik niet wat morgen zal brengen, maar dit is een reis die ik moet maken om de delen van mij terug te eisen die ik in ons verloren ben.

Ik weet dat je het niet zult begrijpen en dat is prima.. Dat verwacht ik ook niet van jou.

Het zal mijn schuld zijn en je zult mij overal de schuld van geven.. Ik accepteer dat, helaas.

Niet omdat het waar is, maar omdat we allebei weten dat het niet zo is.

Bedankt dat je me een tijd lang liefde hebt laten zien en vooral dat je me helpt om te zien wat ik niet wil in een relatie.

Maar ik ga stoppen met hopen op de onmogelijke verandering in jou en weer voor mezelf gaan leven.

Het zal niet makkelijk zijn, het zal niet pijnloos zijn,

Maar ik zal tenminste gelukkig zijn op mijn eigen voorwaarden.

Voor nu is dat alles wat ik kan vragen.

@Ravenwolf